Μια φανταστική ιστορία στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.
Βραδάκι. Ψαροταβέρνα στη θάλασσα. Πολύς κόσμος. Ξαφνικά, κουμπουριές. Αναστάτωση. Το παιδάκι στο διπλανό τραπέζι ρωτάει τον πατέρα του, έναν τάπα με τουπέ γίγαντα.
-Μπαμπά, γιατί πυροβολάει τον αστακό ο ψηλός κύριος με το μουστάκι και το πούρο;
Ο τάπας με το τουπέ του γίγαντα σφαλιαρίζει τον γιο του.
-Σκάσε ρε τσόγλανε. Ξέρεις ποιος είναι αυτός ο κύριος; Σοβαρός επιχειρηματίας και σοβαρός άνθρωπος!
Αρκετά χρόνια μετά το συμβάν στην ψαροταβέρνα. Ο μικρός τσόγλανος μεγάλωσε και έγινε μεγάλος τσόγλανος. Κάνει θελήματα στο μαγαζί του τάπα πατέρα του και κράζει τους υπαλλήλους. Ένας απ' αυτούς, ζόρικος ξανθός ψηλέας, του χώνει μια σβουριχτή.
-Άι χάσου ρε τσόγλανε.
Πέρασαν τα χρόνια, ο τσόγλανος έγινε πια πολύ μεγάλος τσόγλανος, με χρυσή μύτη, φυλλάδα δικιά του, ήρθε ο καιρός να πάρει και το μαγαζί του τάπα μπαμπά του.
Οι παλιοί υπάλληλοι που δεν τον πηγαίνανε φύγανε κι έμεινε μόνο ο Μήτσος, το καλό παιδί. Ο τσογλαναράς ίδρυσε παράλληλα και ανωτάτη σχολή αλητείας, Α.Σ.Α., όπου ασμένως έτρεξαν να φοιτήσουν τσούρμο γραφιάδες που χρόνια τώρα ταϊζόντουσαν από τον μπαμπά του.
Στο μυαλό του τσογλαναρά έχει μείνει για πάντα τυπωμένη η εικόνα της εκτέλεσης του ήδη νεκρού αστακού. Έχει καταλάβει το παιδί του τάπα με το τουπέ γίγαντα ότι στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, όπου μπογιατισμένα ξύλα δακρύζουν και κάνουν θαύματα, η σπουδαιότερη θεότης είναι το αβυσσαλέο χυδαίο θράσος. Αν του αντιμιλήσεις, σπεύδουν οι μαθητές της Α.Σ.Α. να σε καταχερίσουν γιατί ρίχνεις λάδι στη φωτιά. Αν τον αφήσεις θα συνεχίσει να σκοτώνει νεκρούς αστακούς.
Αυτά είναι κύριοι τα μεγάλα διλήμματα του καιρού μας.
Γιώργος Σκιάνης
Βραδάκι. Ψαροταβέρνα στη θάλασσα. Πολύς κόσμος. Ξαφνικά, κουμπουριές. Αναστάτωση. Το παιδάκι στο διπλανό τραπέζι ρωτάει τον πατέρα του, έναν τάπα με τουπέ γίγαντα.
-Μπαμπά, γιατί πυροβολάει τον αστακό ο ψηλός κύριος με το μουστάκι και το πούρο;
Ο τάπας με το τουπέ του γίγαντα σφαλιαρίζει τον γιο του.
-Σκάσε ρε τσόγλανε. Ξέρεις ποιος είναι αυτός ο κύριος; Σοβαρός επιχειρηματίας και σοβαρός άνθρωπος!
Αρκετά χρόνια μετά το συμβάν στην ψαροταβέρνα. Ο μικρός τσόγλανος μεγάλωσε και έγινε μεγάλος τσόγλανος. Κάνει θελήματα στο μαγαζί του τάπα πατέρα του και κράζει τους υπαλλήλους. Ένας απ' αυτούς, ζόρικος ξανθός ψηλέας, του χώνει μια σβουριχτή.
-Άι χάσου ρε τσόγλανε.
Πέρασαν τα χρόνια, ο τσόγλανος έγινε πια πολύ μεγάλος τσόγλανος, με χρυσή μύτη, φυλλάδα δικιά του, ήρθε ο καιρός να πάρει και το μαγαζί του τάπα μπαμπά του.
Οι παλιοί υπάλληλοι που δεν τον πηγαίνανε φύγανε κι έμεινε μόνο ο Μήτσος, το καλό παιδί. Ο τσογλαναράς ίδρυσε παράλληλα και ανωτάτη σχολή αλητείας, Α.Σ.Α., όπου ασμένως έτρεξαν να φοιτήσουν τσούρμο γραφιάδες που χρόνια τώρα ταϊζόντουσαν από τον μπαμπά του.
Στο μυαλό του τσογλαναρά έχει μείνει για πάντα τυπωμένη η εικόνα της εκτέλεσης του ήδη νεκρού αστακού. Έχει καταλάβει το παιδί του τάπα με το τουπέ γίγαντα ότι στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, όπου μπογιατισμένα ξύλα δακρύζουν και κάνουν θαύματα, η σπουδαιότερη θεότης είναι το αβυσσαλέο χυδαίο θράσος. Αν του αντιμιλήσεις, σπεύδουν οι μαθητές της Α.Σ.Α. να σε καταχερίσουν γιατί ρίχνεις λάδι στη φωτιά. Αν τον αφήσεις θα συνεχίσει να σκοτώνει νεκρούς αστακούς.
Αυτά είναι κύριοι τα μεγάλα διλήμματα του καιρού μας.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου