Το τρίγωνο Οστράβα - Λισαβόνα - Πόλη που συμβολικά περιχαράσσει την καρδιά της Γηραιάς Ηπείρου είναι αυτό που έκανε, την βδομάδα τούτη, την δική μας καρδιά να σκιρτήσει από χαρά.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι τόσο απαιτητικοί γαύροι, περνάνε μεγάλες στιγμές. Ειδικά οι ομάδες ποδοσφαίρου και μπάσκετ σκορπίζουν αισιοδοξία.
Φυσικά, έχοντας χρόνια στο κουρμπέτι, γνωρίζουμε ότι εύκολα αυτή η ευφορία μπορεί να ανατραπεί. Χρειάζεται επαγρύπνηση και υπομονή. Νομίζω όμως ότι στις όποιες αντιδράσεις μας θα πρέπει να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψιν κάτι που έχει αποδειχθεί : ούτε ο Μπαρτζώκας είναι Mr. Bean ούτε ο Μίτσελ μάγειρας και τηλεσχολιαστής. Ας τους δείξουμε λοιπόν την εμπιστοσύνη που δικαιούνται.
Ο χθεσινός Ολυμπιακός του μπάσκετ ήταν ο καλύτερος μέχρι τώρα. Νομίζω ότι αυτό οφείλεται στην καλή κατάσταση του Σπανούλη, στην ενέργεια και στην άμυνα.
Η ομάδα έχει δρόμο μπροστά της. Χρειάζεται καλύτερες συνεργασίες με τους ψηλούς και σαφώς περισσότερο παιχνίδι ρακέτας στην επίθεση. Υπάρχει όμως και ένα ερωτηματικό : θα βοηθήσει ο Μπέγκιτς ή το πρόβλημα με τη μέση είναι σοβαρό; Χωρίς Μπέγκιτς, η διαχείριση των δύο ψηλών γίνεται βουνό, λόγω της επιθετικής άμυνας και του γρήγορου φορτώματος με φάουλ. Βέβαια χθες οι διαιτητές δεν μας έπαιξαν σωστά αλλά το πρόβλημα υφίσταται.
Πάντως φαίνεται ότι είμαστε σε καλό δρόμο. Όλοι οι νέοι παίχτες προσφέρουν. Ο Λοτζέσκι είναι το τριάρι που θα ήθελε κάθε ομάδα. Τα κάνει όλα, είναι σίγουρος σουτέρ και κρύο αίμα. Τα δύο πεντάρια δένουν απόλυτα με τον τρόπο που παίζει η ομάδα. Ο Πέτγουεϊ είναι ευτυχισμένος που πήγε σε αυτή την ομάδα και το δείχνει. Σκίζεται και αποδίδει. Ο Αγραβάνης βοηθάει από τώρα και έχει όλο το μέλλον μπροστά του. Τον Παπαπέτρου τον περιμένουμε με σιγουριά. Τον Μπέγκιτς τον ξέρουμε και θα βοηθήσει σε παιχνίδια σαν το χθεσινό, φθάνει να είναι καλά.
Για την ώρα ας χαιρόμαστε τις νίκες. Κάθε μια ξεχωριστά είναι ένα σφηνάκι νέκταρ. Το πάρτι θα γίνει στο τέλος.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι τόσο απαιτητικοί γαύροι, περνάνε μεγάλες στιγμές. Ειδικά οι ομάδες ποδοσφαίρου και μπάσκετ σκορπίζουν αισιοδοξία.
Φυσικά, έχοντας χρόνια στο κουρμπέτι, γνωρίζουμε ότι εύκολα αυτή η ευφορία μπορεί να ανατραπεί. Χρειάζεται επαγρύπνηση και υπομονή. Νομίζω όμως ότι στις όποιες αντιδράσεις μας θα πρέπει να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψιν κάτι που έχει αποδειχθεί : ούτε ο Μπαρτζώκας είναι Mr. Bean ούτε ο Μίτσελ μάγειρας και τηλεσχολιαστής. Ας τους δείξουμε λοιπόν την εμπιστοσύνη που δικαιούνται.
Ο χθεσινός Ολυμπιακός του μπάσκετ ήταν ο καλύτερος μέχρι τώρα. Νομίζω ότι αυτό οφείλεται στην καλή κατάσταση του Σπανούλη, στην ενέργεια και στην άμυνα.
Η ομάδα έχει δρόμο μπροστά της. Χρειάζεται καλύτερες συνεργασίες με τους ψηλούς και σαφώς περισσότερο παιχνίδι ρακέτας στην επίθεση. Υπάρχει όμως και ένα ερωτηματικό : θα βοηθήσει ο Μπέγκιτς ή το πρόβλημα με τη μέση είναι σοβαρό; Χωρίς Μπέγκιτς, η διαχείριση των δύο ψηλών γίνεται βουνό, λόγω της επιθετικής άμυνας και του γρήγορου φορτώματος με φάουλ. Βέβαια χθες οι διαιτητές δεν μας έπαιξαν σωστά αλλά το πρόβλημα υφίσταται.
Πάντως φαίνεται ότι είμαστε σε καλό δρόμο. Όλοι οι νέοι παίχτες προσφέρουν. Ο Λοτζέσκι είναι το τριάρι που θα ήθελε κάθε ομάδα. Τα κάνει όλα, είναι σίγουρος σουτέρ και κρύο αίμα. Τα δύο πεντάρια δένουν απόλυτα με τον τρόπο που παίζει η ομάδα. Ο Πέτγουεϊ είναι ευτυχισμένος που πήγε σε αυτή την ομάδα και το δείχνει. Σκίζεται και αποδίδει. Ο Αγραβάνης βοηθάει από τώρα και έχει όλο το μέλλον μπροστά του. Τον Παπαπέτρου τον περιμένουμε με σιγουριά. Τον Μπέγκιτς τον ξέρουμε και θα βοηθήσει σε παιχνίδια σαν το χθεσινό, φθάνει να είναι καλά.
Για την ώρα ας χαιρόμαστε τις νίκες. Κάθε μια ξεχωριστά είναι ένα σφηνάκι νέκταρ. Το πάρτι θα γίνει στο τέλος.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου