ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ και Η ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Πριν μια εβδομάδα πήγα με την γυναίκα μου την Κατερίνα στην Αγία Μαρίνα  , ένα μικρό ορεινό χωριό στο Πωγώνι Ηπείρου στα σύνορα με την Αλβανία. Το σπίτι στο χωριό είχε δύο χρόνια να ανοίξει και η κατάσταση που αντιμετωπίσαμε ήταν απογοητευτική. Οι βατιές μαζί με διάφορα δέντρα και αγριόχορτα είχαν θεριέψει και το να φτάσεις μέχρι την πόρτα του σπιτιού ήταν μια μικρή περιπέτεια. Μόλις ανοίξαμε αντικτρύσαμε  ένα νεκροταφείο από σκορπιούς , σαύρες ,αράχνες και άλλα έντομα. Η απαίσια    μυρουδιά  της μούχλας από την κλεισούρα δύο χρόνων διάχυτη παντού μας συνοδεύει ακόμη  " γατζωμένη " στα ρούχα μας και στον εξοπλισμό μας.
Τώρα θα μου πείτε τι δουλειά έχει η επίσκεψη μου στο χωριό με τα αθλητικά  δρώμενα που σχολιάζουμε σε αυτό το blog ;
Η απάντηση είναι πολύ απλή . Παρακολουθώντας   την άθλια εμφάνιση της Εθνικής στο χθεσινό παιχνίδι ( σε όλα τα τελευταία παιχνίδια η ίδια εικόνα ) μου ήρθαν στις αισθήσεις μου οι ίδιες βαρειές μυρουδιές της μούχλας και της κλεισούρας .
Η Εθνική ομάδα σε αυτή την χρονική περίοδο είναι ολόιδια με το σπίτι στο χωριό.  Δεν θα μπορούσα να γράψω καμία άλλη κριτική για αυτό το συνοθύλευμα του μεσσιέ Φ.Σάντος
Καλημέρα σας.