Πριν από πολλά - πολλά χρόνια, εκείνες τις ηρωικές εποχές που ήμασταν ακόμη νέοι, σχεδόν παιδιά, ένας φίλος, καλή του ώρα, μας μοίραζε αφειδώς προσωνύμια. Το μακράν πιο επιτυχημένο και διαχρονικό ήταν αυτό που επεφύλαξε για έναν εκ των συγγραφέων των γυαλιών, καλά καταλάβατε, γι αυτόν που συνέταξε τον λίβελον με τίτλο " ο μάγκας κλπ". Ποιο ήταν το προσωνύμιον ; Μα φυσικά το θρυλικόν ΣΟΥΠΙΑΣ. Σουπιάς όνομα και πράγμα.
Ως γνωστόν η σουπιά αφήνει μελάνι. Αφήνει μελάνι και θολώνει τα νερά. Προσέξτε λοιπόν πώς ο Σουπιάς χρησιμοποίησε το μελάνι του και θαυμάστε την τακτική του στο πόνημά του "ο μάγκας κλπ".
Επειδή όμως ο "Ταλιμπάν " ήταν, είναι και θα είναι ολυμπιακόφρων και δεν διανοήθηκε ποτέ να γίνει Πλατανιάς, προτιμώντας αλλότριες εργασίες από το να παρακολουθήσει την ομάδα του, θα μιλήσει για την ταμπακέρα, δηλαδή για το παιχνίδι του Σαββάτου.
Ένα παιχνίδι μιας ομάδας αποτελεί μια συμπλήρωση της εικόνας της. Κάθε στοιχείο του αγώνα θα πρέπει να μην αξιολογείται αποσπασματικά αλλά σε σχέση με όλα τα άλλα δεδομένα, τα προηγούμενα παιχνίδια της ομάδας, την κατάσταση των παιχτών, τα παιχνίδια που θα ακολουθήσουν και άλλα πολλά.
Στο συγκεκριμένο παιχνίδι, το πρώτο ημίχρονο ήταν από όλες τις απόψεις εκνευριστικό. Φάγαμε ένα γκολ από τα αποδυτήρια, δε μπορούσαμε να βρούμε ρυθμό με τίποτα, με ευθύνη φυσικά πρώτα δικιά μας και μετά του απαράδεκτου διαιτητή. Οι παίχτες μας ήταν νωθροί και ασύνδετοι, ενώ με την πάροδο του χρόνου άρχισαν να εκνευρίζονται. Μόνο ο Σάμαρης έδειχνε διάθεση και ετοιμότητα να προσπαθήσει για κάτι καλό.
Ήταν φανερό ότι το παιχνίδι έπρεπε να απλωθεί για να σπάσει η αμυντική διάταξη του Πλατανιά. Οι προσπάθειες από τον άξονα με όλους τους αντιπάλους μπροστά μας, ήταν καταδικασμένες σε αποτυχία. Η άποψη του "Ταλιμπάν" ήταν ότι έφταιγε η αδυναμία των πλάγιων μπακ να περάσουν τον προσωπικό τους αντίπαλο γρήγορα, πριν έρθει η βοήθεια και να σεντράρουν από ευνοϊκές θέσεις. Ευτυχώς ο Μίτσελ δεν άκουσε τον "Ταλιμπάν" και διόρθωσε τα πράγματα με άλλο τρόπο επιτυγχάνοντας το ζητούμενο.
Τι έκανε ο Μίτσελ; Με την έναρξη του ημιχρόνου έκανε δύο αλλαγές. Εδώ ενήργησε ως "Ταλιμπάν" και όχι ως συντηρητικός Σουπιάς. Δεν έβγαλε όμως τα μπακ. Έβαλε τον Τσόρι σαν οργανωτή και έβαλε τον Κάμπελ για να ενισχύσει τα άκρα. Ο Τσόρι άπλωσε το παιχνίδι, ο Κάμπελ ήταν ζωηρός και έδωσε στήριγμα στον Σαλίνο που ανέβηκε κι αυτός. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα τα γκολ ξεκίνησαν από τα πλάγια πλην εκείνου του Βάις. Ακόμη και στο γκολ του Σαβιόλα, ο Μήτρογλου έκανε τη διάσπαση μέσα στην περιοχή, από τα πλάγια.
Για τους παίχτες μας : Ο Σαλίνο θέλει στήριγμα για να επιτεθεί. Με τον Κάμπελ τα πήγε πολύ καλά. Ο Αβράμης δεν είναι έτοιμος. Ο Μανωλάς είναι έτοιμος για την Μπενφίκα. Ο Παπάζογλου έπαιζε από τ' αριστερά, δεν είχε καμία βοήθεια και από τον Βάις, εκτέθηκε. Ο Βάις πάσαρε και κυρίως σέντραρε κυριολεκτικά στο γάμο του Καραγκιόζη. Φυσικά, έβαλε στο τέλος ένα σπουδαίο γκολ. Ο Φουστέρ τίποτα, δεν του πήγε το εκνευριστικό πρώτο ημίχρονο της ομάδας. Σαβιόλα και Μήτρογλου έχουν φτάσει τη συνεργασία τους στο 50%. Ευελπιστώ ότι θα υπάρξει μεγάλη βελτίωση. Εντιγκά, λίγα πράγματα. Σάμαρης, καλός παντού. Ο Τσόρι στο καλύτερο επίσημο παιχνίδι του, οργάνωσε ιδανικά, βλέποντας προς όλες τις πλευρές. Ο Κάμπελ πολύ καλός, βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για Μπενφίκα.
Τελικά μου την έκανε ο Σουπιάς. Η συνείδηση του Ταλιμπάν με οδήγησε να κάτσω να γράψω το μεγαλύτερο κείμενο μου. Για ένα παιχνίδι που υποτίθεται θα κάλυπτε αυτός.
Γιώργος Σκιάνης
Ως γνωστόν η σουπιά αφήνει μελάνι. Αφήνει μελάνι και θολώνει τα νερά. Προσέξτε λοιπόν πώς ο Σουπιάς χρησιμοποίησε το μελάνι του και θαυμάστε την τακτική του στο πόνημά του "ο μάγκας κλπ".
- Αφιερώνει τρεις αράδες στο ματς με τον Πλατανιά, αναφερόμενος απλά στη μαγκιά του Μίτσελ. Σουπίστικα ξεμπερδεύει με κριτικές, αναλύσεις και τοποθετήσεις για το ματς. Αφήνει έτσι να αιωρείται η εντύπωση ότι το ματς ήταν ένας θρίαμβος όπου η μοναδική παραφωνία εντοπίζεται στον οργίλο "Ταλιμπάν".
- Εξισώνει τους προπονητές της εξέδρας του στιλ "βγάλε Τρόντζο, βάλε Τσάβα" - ξέρει αυτός - με τους ολυμπιακόφρονες που πράγματι αρρωσταίνουν σκεπτόμενοι πώς θα βγει η ομάδα από το πηγάδι. Ήταν εκτός τόπου και χρόνου η διαπίστωση του "Ταλιμπάν" ότι τα ακραία μπακ ήταν αρνητικά στο πρώτο ημίχρονο και ο Αβράμης πηγή κινδύνων; Ερωτηθείς ο Σουπιάς από τον έντονα προβληματισμένο "Ταλιμπάν" ποιες βλέπει σαν ενδεδειγμένες αλλαγές ανέφερε τον Μανιάτη στη θέση του Σαλίνο, προσθέτοντας - σωστά - ότι θα έκανε τις αλλαγές μία-μία και όχι μαζεμένες.
- Με δυο μαγικές κινήσεις λοιπόν ο Σουπιάς, φορτώνει την κριτική του αγώνα στο "Ταλιμπάν" που καταχερίζει. Και κερατάς και δαρμένος λοιπόν ο "Ταλιμπάν του καναπέ".
Επειδή όμως ο "Ταλιμπάν " ήταν, είναι και θα είναι ολυμπιακόφρων και δεν διανοήθηκε ποτέ να γίνει Πλατανιάς, προτιμώντας αλλότριες εργασίες από το να παρακολουθήσει την ομάδα του, θα μιλήσει για την ταμπακέρα, δηλαδή για το παιχνίδι του Σαββάτου.
Ένα παιχνίδι μιας ομάδας αποτελεί μια συμπλήρωση της εικόνας της. Κάθε στοιχείο του αγώνα θα πρέπει να μην αξιολογείται αποσπασματικά αλλά σε σχέση με όλα τα άλλα δεδομένα, τα προηγούμενα παιχνίδια της ομάδας, την κατάσταση των παιχτών, τα παιχνίδια που θα ακολουθήσουν και άλλα πολλά.
Στο συγκεκριμένο παιχνίδι, το πρώτο ημίχρονο ήταν από όλες τις απόψεις εκνευριστικό. Φάγαμε ένα γκολ από τα αποδυτήρια, δε μπορούσαμε να βρούμε ρυθμό με τίποτα, με ευθύνη φυσικά πρώτα δικιά μας και μετά του απαράδεκτου διαιτητή. Οι παίχτες μας ήταν νωθροί και ασύνδετοι, ενώ με την πάροδο του χρόνου άρχισαν να εκνευρίζονται. Μόνο ο Σάμαρης έδειχνε διάθεση και ετοιμότητα να προσπαθήσει για κάτι καλό.
Ήταν φανερό ότι το παιχνίδι έπρεπε να απλωθεί για να σπάσει η αμυντική διάταξη του Πλατανιά. Οι προσπάθειες από τον άξονα με όλους τους αντιπάλους μπροστά μας, ήταν καταδικασμένες σε αποτυχία. Η άποψη του "Ταλιμπάν" ήταν ότι έφταιγε η αδυναμία των πλάγιων μπακ να περάσουν τον προσωπικό τους αντίπαλο γρήγορα, πριν έρθει η βοήθεια και να σεντράρουν από ευνοϊκές θέσεις. Ευτυχώς ο Μίτσελ δεν άκουσε τον "Ταλιμπάν" και διόρθωσε τα πράγματα με άλλο τρόπο επιτυγχάνοντας το ζητούμενο.
Τι έκανε ο Μίτσελ; Με την έναρξη του ημιχρόνου έκανε δύο αλλαγές. Εδώ ενήργησε ως "Ταλιμπάν" και όχι ως συντηρητικός Σουπιάς. Δεν έβγαλε όμως τα μπακ. Έβαλε τον Τσόρι σαν οργανωτή και έβαλε τον Κάμπελ για να ενισχύσει τα άκρα. Ο Τσόρι άπλωσε το παιχνίδι, ο Κάμπελ ήταν ζωηρός και έδωσε στήριγμα στον Σαλίνο που ανέβηκε κι αυτός. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα τα γκολ ξεκίνησαν από τα πλάγια πλην εκείνου του Βάις. Ακόμη και στο γκολ του Σαβιόλα, ο Μήτρογλου έκανε τη διάσπαση μέσα στην περιοχή, από τα πλάγια.
Για τους παίχτες μας : Ο Σαλίνο θέλει στήριγμα για να επιτεθεί. Με τον Κάμπελ τα πήγε πολύ καλά. Ο Αβράμης δεν είναι έτοιμος. Ο Μανωλάς είναι έτοιμος για την Μπενφίκα. Ο Παπάζογλου έπαιζε από τ' αριστερά, δεν είχε καμία βοήθεια και από τον Βάις, εκτέθηκε. Ο Βάις πάσαρε και κυρίως σέντραρε κυριολεκτικά στο γάμο του Καραγκιόζη. Φυσικά, έβαλε στο τέλος ένα σπουδαίο γκολ. Ο Φουστέρ τίποτα, δεν του πήγε το εκνευριστικό πρώτο ημίχρονο της ομάδας. Σαβιόλα και Μήτρογλου έχουν φτάσει τη συνεργασία τους στο 50%. Ευελπιστώ ότι θα υπάρξει μεγάλη βελτίωση. Εντιγκά, λίγα πράγματα. Σάμαρης, καλός παντού. Ο Τσόρι στο καλύτερο επίσημο παιχνίδι του, οργάνωσε ιδανικά, βλέποντας προς όλες τις πλευρές. Ο Κάμπελ πολύ καλός, βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για Μπενφίκα.
Τελικά μου την έκανε ο Σουπιάς. Η συνείδηση του Ταλιμπάν με οδήγησε να κάτσω να γράψω το μεγαλύτερο κείμενο μου. Για ένα παιχνίδι που υποτίθεται θα κάλυπτε αυτός.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου