ΤΟ ΚΡΗΣΦΥΓΕΤΟ ΤΗΣ ΜΥΘΙΚΗΣ ΑΙΓΕΙΡΑΣ

Ότι και να λέμε για το σημερινό παιχνίδι, για τα προβλήματα της Μπενφίκα ή τα σχέδια του Μίτσελ, όλοι μας ξέρουμε ότι πρωτίστως θα κριθεί στην ετοιμότητα των παιχτών. Από τη στιγμή που οι ποδοσφαιριστές παρατάσσονται στο γήπεδο, έρχονται τα πρώτα μηνύματα : η γλώσσα του σώματος, με αιχμή του δόρατος το βλέμμα, μας προϊδεάζει για την αποφασιστικότητα και την πίστη τους στη νίκη.

Όταν αρχίσει ο αγώνας, τόσο ο Ταλιμπάν από τη σταθερή θέση του καναπέ του, όσο και ο Σουπιάς από το κρησφύγετό του στη μυθική Αιγείρα, περιμένουν να δουν τους ποδοσφαιριστές μας να μπαίνουν αποφασιστικά αλλά χωρίς νευρικότητα, να πηγαίνουν πρώτοι στη μπάλα, να κερδίζουν τις προσωπικές μονομαχίες, να επιτίθενται γρήγορα και να επιστρέφουν ταχύτατα. Όταν δουν αυτά χαλαρώνουν κάπως στη θέση τους. Ο Ταλιμπάν δεν βρίζει και του Σουπιά δεν ανεβαίνει η πίεση στα ύψη. Αν συμβεί το αντίθετο, τότε αρχίζουν τα τάματα στον Μεγαλομάρτυρα Ροβέρτο και στον Άγιο Κωνσταντίνο.

Η καλή μέρα θα φανεί από το πρωί. Αν το Ντα Λουζ κατηφορίσει, τότε θεωρώ ασφαλέστερο το κρησφύγετο της μυθικής Αιγείρας. Εκεί κανείς δεν πρόκειται να δει τον αναψοκοκκινισμένο Σουπιά. Αντίθετα, τον Ταλιμπάν θα τον ακούσουν τουλάχιστον δυο Βριλησσιώτικα τετράγωνα.

Γιώργος Σκιάνης