Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2013

Ο ΑΚΕΦΑΛΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ

Πριν από ένα-δυο μήνες του είχαν πάρει το κεφάλι και ετοίμαζαν άλλον. Τώρα καλπάζει.

Δε θα μπορούσα να μην ξεκινήσω την αναφορά μου στο χθεσινό ματς από τον Μίτσελ Γκονζάλες. Τον άνθρωπο που κατά δήλωση του Σωτηρακόπουλου - σε ανύποπτο χρόνο - έχει μέσα στο κεφάλι του τόσο ποδόσφαιρο, όσο δεν έχουν όλοι οι άλλοι. Προφανώς συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που τον είχαν για ξύσιμο, προεξαρχόντων των δημοσιογράφων.

Το χθεσινό στήσιμο της ομάδας ήταν σπουδαίο αλλά όχι πολύ διαφορετικό από εκείνο του ματς με την Παρί. Η διαφορά ήταν ότι, παρά τις αντίξοες συνθήκες, η απόδοση της ομάδας είχε διάρκεια δύο ημιχρόνων. Φυσικά στην εξίσωση μπαίνει τόσο η μεγάλη κλάση και φόρμα της Παρί όσο και η λογικά μεγαλύτερη ετοιμότητα της ομάδας μας τώρα.

Οι παίχτες κατάφεραν και ακολούθησαν κατά γράμμα τις οδηγίες του κόουτς. Οι αμυντικοί ήταν πολύ σοβαροί, σταθεροί και με έγκαιρες επεμβάσεις. Οι καλύψεις γίνονταν αυτόματα ώστε οι παίχτες της Μπενφίκα να μη βρίσκουν καθόλου ελεύθερο χώρο. Δεν είναι τυχαίο ότι σε κανονική ροή παιχνιδιού η Μπενφίκα δεν έκανε ούτε υποψία ευκαιρίας.

Πολύ καλή ήταν και η αντίδρασή μας στα στημένα. Παρά τα δυνατά και ψηλά κορμιά του αντιπάλου, πηγαίναμε πρώτοι στη μπάλα και απομακρύναμε εύκολα. Το γκολ προήλθε από μια άτυχη στιγμή του τερματοφύλακα σε ένα κόρνερ που δεν υπήρξε ποτέ.

Οι επιστροφές των παιχτών μας στην άμυνα ήταν ταχύτατες. Οι καλύψεις των μέσων αλλά και οι βοήθειες των επιθετικών στην αμυντική προσπάθεια υποδειγματικές. Αυτά για την αμυντική λειτουργία.

Η επιθετική ανάπτυξη του Θρύλου ζάλισε τους αετούς που θα χρειαστούν λίγο χρόνο για να καταλάβουν τι τους συνέβη. Ταχύτητα, με μακρινές πάσες ακριβείας, συνεργασίες που απέφεραν ευκαιρίες και το θαυμάσιο γκολ, κλεψίματα που βραχυκύκλωναν τους αντιπάλους και δημιουργούσαν δεύτερες καλές ευκαιρίες. Είδαμε στο πρώτο ημίχρονο έναν Ολυμπιακό που με ή χωρίς κόκκινα γυαλιά, ήταν καλύτερος της Μπενφίκα.

Στο δεύτερο ημίχρονο η μπάλα που παίχτηκε ήταν ένα κράμα από τροχό της τύχης, πόλο και διαγωνισμό τρακτέρ. Δεν ξέρω τι προβλήματα θα μπορούσε να δημιουργήσει η διακοπή του αγώνα αλλά τουλάχιστον θα διαφύλασσε την αξιοπιστία του αποτελέσματος. Ο Μίτσελ έκανε τις αλλαγές του, έβαλε μέσα δυο ζευγάρια δυνατά, μαύρα πόδια που τα πήγαν μια χαρά στο σπρώξιμο μιας μπάλας που ζύγιζε εκατό κιλά. Ο Εντιγκά πολύ δυνατός ενώ ο Γιαταμπαρέ έβγαλε και ποιοτικές ενέργειες. Η τύχη όμως δεν ήθελε και πάλι τον κατά τους γραφιάδες κωλόφαρδο Μίτσελ. Ο Γαύρος τις ευκαιρίες, η Μπενφίκα το κρύο γκολ. Δεν πειράζει. Η ομάδα αυτή μας πείθει απόλυτα.

Από παίχτες; Όλοι έπαιξαν καλά. Θα σταθώ περισσότερο σε μερικούς. Ο Μήτρογλου ήταν μαγικός κι ας μην είχε το ψωμοτύρι του. Κινήθηκε παντού, δημιούργησε παιχνίδι με περίτεχνες ενέργειες και φοβερές μακρινές μπαλιές, ήταν μέσα στο γκολ, έβαλε ένα οφσάιντ και απείλησε σοβαρότατα σε δύο ακόμη φάσεις. Ο Τσόρι αρχοντικός, μαέστρος και εκτελεστής. Ο Φουστέρ τα πάντα όλα, στο καλύτερό του εφετινό παιχνίδι. Ο Μανιάτης βοήθησε παντού. Άριστος. Ο Σαλίνο χαλκέντερος και πεισματάρης. Και αυτός στο καλύτερο παιχνίδι του. Ο Μανωλάς, στόπερ είκοσι μυρίων. Τουλάχιστον, αν τους στόπερ των Πορτογάλων τους εκτιμούν κάπου εκεί.

Αυτή την ομάδα νομίζω ότι θα την λατρέψουμε. Ας μην είναι κωλόφαρδος ο Μίτσελ. Ας έχει μόνο λίγη τύχη παραπάνω από χθες.

Γιώργος Σκιάνης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου