Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013

ΠΟΣΟ ΚΡΑΤΑΕΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ;

Ο λαός λέει τρεις μέρες. Θα προσθέσω ότι και τριάντα χρόνια να κρατήσει, η προσγείωση θα είναι το ίδιο απότομη. Αλλά εδώ δε θα μιλήσουμε για πολιτική. Θα μιλήσουμε για μπάλα.

Η Καλλονή ξεκίνησε το πρωτάθλημα σαν ομάδα "θαύμα". Όχι μόνο λόγω αποτελεσμάτων αλλά κυρίως λόγω απόδοσης. Καλά οργανωμένη, με σχεδόν απροσπέλαστη άμυνα και σωστές αντεπιθέσεις. Και με πολύ ενθουσιασμό, εξαιρετική διάθεση.

Στην ομάδα αυτή ξεχώριζε ο δικός μας πιτσιρικάς, ο Λεάντρο. Προλάβαμε κι εμείς και άλλοι να προβλέψουμε λαμπρό το μέλλον του στον Θρύλο, από του χρόνου κιόλας. Γρήγορος, αλτικός, πολύ δυνατός, με καίριες επεμβάσεις, απροσπέλαστος στο ένας εναντίον ενός και με πόδι δυναμίτη.

Τελικά τι έγινε; Μας τελείωσε το θαύμα; Στα δύο τελευταία παιχνίδια βλέπουμε μια άλλη Καλλονή. Έχει χαθεί ο ενθουσιασμός, έχει εξαφανιστεί η συγκέντρωση στην άμυνα και οι επιθέσεις είναι καχεκτικές. Παίχτες που μας είχαν ενθουσιάσει, δείχνουν παιχτάκια κατώτερης κατηγορίας. Και μέσα σ' όλα, ο δικός μας ο πιτσιρικάς βολοδέρνει μεταξύ μιας καλής προσπάθειας και μιας επιπολαιότητας.

Έχει φυσικά τις δικαιολογίες του ο Λεάντρο. Σε μια άμυνα που παραδέρνει σα χαμένη, τι να πρωτομαζέψεις; Εδώ όμως είναι και το πρόβλημα του Ολυμπιακού που θέλει τους δανεικούς του και ειδικά αυτούς από τους οποίους περιμένει, να παίζουν σε μια καλή ομάδα για να δείξουν τι μπορούν.

Μας ενδιαφέρει λοιπόν το θαύμα της Καλλονής. Και αν δεν συνεχιστεί σαν θαύμα, τουλάχιστον να μην εξελιχτεί σε τραγωδία.

Γιώργος Σκιάνης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου