Η ΓΚΙΛΟΤΙΝΑ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ

Ένα αξιοπρόσεχτο και αξιοπερίεργο φαινόμενο είναι ότι η γκιλοτίνα των οπαδών δεν είναι ποτέ άδεια, όπως τον καιρό του Ροβεσπιέρου. Τα κεφάλια των παιχτών που στοχοποιούνται, κατά κανόνα άδικα, διαδέχονται το ένα το άλλο. Τελευταίος όμηρος μεγάλης μερίδας οπαδών του Θρύλου είναι ο Γιάννης Μανιάτης.

Ο Μανιάτης είναι ένας ποδοσφαιριστής που αντικειμενικά πρόσφερε και προσφέρει πολλά στην ομάδα όντας αναντικατάστατος από τη στιγμή που μετακόμισε στα χαφ. Συνδέεται με όλες τις μεγάλες επιτυχίες των τελευταίων χρόνων και βρέθηκε στις βασικές προτιμήσεις όλων των προπονητών : Βαλβέρδε, Ζαρντίμ και Μίτσελ. Σ΄αυτούς πρέπει να συνυπολογίσουμε και τον προπονητή της Εθνικής, τον Σάντος.

Αρέσει ο παίχτης και κάνει στους αρμόδιους αλλά δεν κάνει στους κανίβαλους της εξέδρας που πριν απ' αυτόν είχαν στοχοποιήσει τον Αμπντούν, τον Μαρκάνο, τον Ορμπάιθ, για λίγο τον Φουστέρ και βέβαια πιο παλιά τον τεράστιο Τζόλε.

Είμαστε λαός συναισθηματικός, με ευμετάβλητο ψυχισμό και αδυναμία ορθής και ανεπηρέαστης κρίσης. Αντιδράσεις σαν κι αυτές που αναφέραμε δεν παρατηρούνται μόνο σε απαίδευτα άτομα αλλά και σε κατά τεκμήριο μορφωμένους ανθρώπους οι οποίοι λειτουργούν παρορμητικά και χρειάζονται μόνιμα εκτόνωση με μουρμούρα, ακόμη και όταν όλα βαίνουν καλώς.

Είναι προφανές ότι τόσο εμείς όσο και οι αποδοκιμαζόμενοι παίχτες πρέπει να ζήσουμε μ' αυτό.

Γιώργος Σκιάνης