Καταρχήν να τονίσω ότι επρόκειτο για ένα συγκλονιστικό και πολύ ποιοτικό παιχνίδι που μας κράτησε με κομμένη την ανάσα μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του παιγνιδιού. Μετά από ένα πρώτο δεκάλεπτο που η ομάδα έπαιζε όπως τελείωσε το παιχνίδι με την Φινλανδία, ήρθε η ανάκαμψη . Μοναδική διαφοροποίηση στην αρχή του παιχνιδιού υπήρξε η χρησιμοποίηση στην αρχική πεντάδα του Καβαδά, στοιχείο που μας έδωσε να καταλάβουμε γιατί επελέγη ο συγκεκριμένος παίκτης στο ρόστερ της ομάδας. Προφανώς ο Τρινκιέρι υπολόγισε ότι κάποια στιγμή θα βρεθούμε αντίπαλοι με την Ισπανία και ο μόνος ψηλός που ίσως μπορούσε να σπρώξει τον Μάρκ ήταν αυτός. Στο δεύτερο δεκάλεπτο η ομάδα έπαιξε την σκυλίσια άμυνα που ξέρει να παίζει. Με άγριο κυνηγητό στους περιφερειακούς των Ισπανών και πολύ ξύλο στην ρακέτα οι 26 πόντοι του α ´δεκάλεπτου έγιναν μόλις 12 στο β ´ δεκάλεπτο. Παρά το γεγονός ότι στο γ ´ δεκάλεπτο η ομάδα έχασε τον επιθετικό της οίστρο ήταν φανερό ότι θα διεκδικούσε την νίκη μέχρι τέλους. Το κυνηγητό στην περιφέρεια συνεχίστηκε και πλέον η μεγαλύτερη απειλή για το Ελληνικό καλάθι ήταν ο Μάρκ ο οποίος με τον μεν Καβαδά δεν είχε αντίπαλο με τον δε Μπουρούση έπαιρνε τα φάουλ και ευστοχούσε στις βολές. Στα τελευταία λεπτά μίλησε επιτέλους η επίθεση της ομάδας . Αν και μέχρι εκείνη την στιγμή είχαμε χάσει 10 βολές στο τελευταίο τρίλεπτο είχαμε 9/10 . Ο Σπανούλης έδειξε την μεγάλη του κλάση παίρνοντας τις προσπάθειες και πασάροντας ασίστ, και ο Μπράμος έβαλε το μεγάλο τρίποντο του αγώνα. Δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου ο Φώτσης κα ελάχιστα ο Περπέρογλου. Η τρεις πόιντ γκαρντ της ομάδας αρίστευσαν. Κάνω ιδιαίτερη μνεία στον Σλούκα διότι όταν έχεις αντίπαλο τον Καλντερόν και δεν τον αφήνεις να πάρει ανάσα το δέκα με τόνο σου αξίζει. Ο Ζήσης όπως πάντα μαχητής και το καθαρό μυαλό της ομάδας σε όλες τις δύσκολες στιγμες του παιχνιδιού . Μας φόβισε πολύ ο τραυματισμός του αλλά ο Νίκος ξαναμπήκε και τα έδωσε όλα στο παρκέ. Ο Μπράμος επιτέλους έδειξε τις εξαιρετικές του αμυντικές ικανότητες και μαζί με τον Καϊμακόγλου που έτρωγε σίδερα και τον Παπανικολάου με την τρομερή ενέργεια στην αμυντική λειτουργία εκνεύρισαν τους Ισπανούς και τους οδήγησαν σε πάρα πολλά λάθη για την κλάση τους. Ο Πρίντεζης έκανε το καλύτερο του παιχνίδι στο τουρνουά και κράτησε την ομάδα επιθετικά σε δύσκολα διαστήματα για αυτήν. Τέλος για τον Μπουρούση έχω να πω ότι κάνει το καλύτερο τουρνουά της καριέρας του. Πολύ ώριμος και πολύ μεγάλος μαχητής αποτελεί τον μεγάλο βράχο στην Ελληνική ρακέτα. Ο Καβαδάς φιλότιμος μεν, ξεκούρασε τον Μπουρούση αλλά θέλει πολλά ψωμιά ακόμη για να σταθεί σε αυτό το επίπεδο, ενώ ο Μαυροκεφαλίδης όχι πολλά πράγματα. Αρνητικό στοιχείο για την Εθνική οι πολλές χαμένες βολές. Από την Ισπανία μεγάλη εμφάνιση από τον Μάρκ και πολύ καλή από τον Ρούντι και τον Κλαβιέ. Να επισημάνω εδώ την προκλητική συμπεριφορά του Ρούντι με τις γλώσσες έξω, τους πανηγυρισμούς μπροστά από τον πάγκο της Εθνικής και διάφορες άλλες ασχήμιες. Περιμένω μια ανάλογη συνέχεια με Σλοβενία και Κροατία που θα μας οδηγήσει στην τελική οκτάδα.
Υ.Γ. Άτιμο παιχνίδι το μπάσκετ , οι δύο εκτελεστές μας Κοπόνεν και Μπελινέλι με άθροισμα 52 πόντων στα μεταξύ μας παιχνίδια, εχθές έβαλαν και οι δύο μαζί 16. Ο Κοπόνεν με 1/7 και 5 πόντους συνολικά και ο Μπελινέλι 3/15 και 11 πόντους μεταξύ των οποίων τα 6 στο τελευταίο δίλεπτο!
Για το παιχνίδι δε μπορώ να πω τίποτα γιατί δυστυχώς δεν το είδα. Παραδέχομαι ότι ήμουν ολιγόπιστος και έδινα μηδαμινές ελπίδες στην ομάδα να ανακάμψει μετά από τις δύο σφαλιάρες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα αναφερθώ λοιπόν στο υστερόγραφό σου. Σίγουρα έτσι είναι το μπάσκετ αλλά επίσης σίγουρα, όταν είσαι μεγάλη ομάδα και κάνεις αυτό που πρέπει, δε χάνεις από ένα ή δύο παίχτες. Εδώ δεν χάναμε από τον τεράστιο Νοβίτσκι, είναι λογικό να χάνουμε από τον Κοπόνεν;