ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΜΠΕΣΙΚΤΑΣ


Εάν το χθεσινό παιχνίδι ήταν επίσημο θα έσπαγαν πολλές καρδιές με την εξέλιξη του στα τελευταία λεπτά του κανονικού  αγώνα  και της παράτασης . Τελικά η ομάδα πήρε την νίκη με ένα πολύ δύσκολο σουτ fade-away του Λοζένσκι 3" πριν την κόρνα της Γραμματείας.
Με την επιφύλαξη ότι την  ομάδα στο μπάσκετ πρέπει να έρθει η Άνοιξη για  να της κάνεις  σοβαρή κριτική και να μην εκτεθείς με πρώϊμες εκτιμήσεις, θα γράψω λίγα πράγματα από αυτά που είδα εχθές.
Ότι η ομάδα έχει αποκτήσει το " μέταλλο " του νικητή είναι κάτι πολύ προφανές . Δεν εγκαταλείπει αγώνα , δεν βγαίνει από τα αγωνιστικά πλάνα του κόουτς και με τις πεντάδες με τους "σκληρούς" διεκδικεί την νίκη μέχρι τέλους. Είναι το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της ομάδας στην διετή πορεία προς την κορυφή της Ευρώπης . Εξαιρώ βέβαια τους τελικούς του πρωταθλήματος που για κάποιους λόγους που έχουν αναλυθεί η ομάδα έχασε τον προσανατολισμός της .
Η ευχάριστη είδηση του χθεσινού παιχνιδιού είναι η εμφάνιση  του Λοζένσκι. Πολύ καλός και στην άμυνα και στην επίθεση ,επελέγη από τον Μπαρτζώκα να είναι στην τελική πεντάδα που θα διεκδικούσε το παιχνίδι και τον δικαίωσε. Πήρε μαζί με τον Σλούκα όλες τις κρίσιμες επιθέσεις με εξαιρετική επιτυχία. Παίκτης με πολύ μπασκετικό μυαλό που κάνει ακριβώς αυτό που χρειάζεται και τίποτε περισσότερο.
Άλλη ευχάριστη είδηση είναι η ετοιμότητα του Μάντζαρη μετά τον πολύ σοβαρό τραυματισμό του. Σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται ότι αυτός ο μπασκετικός " σκύλος" που κυνηγά τον αντίπαλο σαν να πρόκειται να τον φάει προέρχεται από πολύμηνη απουσία.
Από τους δύο μικρούς εχθές ξεχώρισα τον Αγραβάνη . Εμένα μου δείχνει ότι από εφέτος μπορεί να βοηθήσει σε συγκεκριμένα κομμάτια του παιχνιδιού και μπορούμε να έχουμε βάσιμες ελπίδες ότι πιθανόν να έχουμε ένα αστέρι  στα 2,08 τα προσεχή χρόνια στην ομάδα.
Από τους τέσσερις  Αμερικάνους εχθές ξεχώρισε περισσότερο ο Σίμμονς ο οποίος είχε και το ιδιαιτέρως ενθαρρυντικό 4/5 βολές.
Οι παλαιοί Πρίντεζης και Περπέρογλου πολύ καλοί και οι δύο, τους ξέρουμε και τους περιμένουμε ακόμη καλύτερους και πιο σταθερούς στο παιχνίδι τους.
Άφησα τελευταίο τον Σλούκα. Το παιδί έχει γεμίσει αυτοπεποίθηση και εμφανίζεται σαν ηγέτης της ομάδας κάτι σαν αντιΣπανούλης . Παίρνει τις δύσκολες προσπάθειες , έμαθε να παίζει καλά το pick and roll και βελτιώνεται  συνέχεια στην άμυνα. Κάτι ακόμη που διακρίνω σε αυτό το παιδί είναι ότι γουστάρει πολύ αυτό που κάνει , τρελένεται να παίζει μπάσκετ δηλαδή ,ένα στοιχείο που είχε απο μικρός και ο Σπανούλης .
Εάν αναλογιστούμε την δύναμη της εφετινής περιφέρειας της ομάδας με Σπανούλη, Λό, Μάντζαρη, Σλούκα ,Κατσίβελη και Χριστοδούλου με βοήθειες από τον Λοζένσκι και προσθέσουμε την βελτίωση της front line με τους Ντάνστον, Σίμμονς, Μπέκιτς, Αγραβάνη και ακόμη τους Πρίντεζη , Περπέρογλου , Παπαπέτρου, Πετγουέι και Μαυροειδή μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι για την χρονιά που ξεκινά σε λίγες μέρες.