Σε παιχνίδια όπου ο αντίπαλος είναι καλά οργανωμένος στην άμυνα και παίζει με αντεπιθέσεις, η πείρα λέει ότι υπάρχουν τρεις τρόποι για να νικήσεις :
Στο χθεσινό παιχνίδι ο Ολυμπιακός δε μπήκε δυνατά, δεν πίεσε με ένταση. Στο πρώτο ημίχρονο είχε την πρωτοβουλία, κυκλοφόρησε καλούτσικα τη μπάλα με άξονα τους Σάμαρη - Μασάντο που ήταν πάλι πολύ καλοί και τους Βάις και Σαβιόλα που είχαν κάποιες συνεργασίες με αποκορύφωμα την φάση του δοκαριού, μια πραγματικά σπουδαία ευκαιρία.
Ο Τσόρι δεν ήταν σε καλή μέρα, ο Μήτρογλου για δεύτερη συνεχόμενη φορά αρνητικός, ο Μανιάτης πιο ζωηρός δεξιά, ο Χολέμπας συγκρατημένος αριστερά. Το κεντρικό αμυντικό δίδυμο, Σιόβας - Μανωλάς, πολύ σταθερό, με τον Σιόβα πιο πολύ μέσα στο παιχνίδι γιατί ο Παναιτωλικός έκανε επιθέσεις μόνο από την πλευρά του.
Κι εκεί που περιμέναμε να ξεκινήσει το δεύτερο ημίχρονο με τον Θρύλο να πιέζει για να καθαρίσει τη μπουγάδα, βλέπουμε μια ομάδα νωθρή, με γεμίσματα αντί για κυκλοφορία και τα λεπτά να περνάνε τελείως άκαρπα και άσκοπα. Κοντά σ' αυτά, τραυματίζεται ο Μασάντο που κατά τη γνώμη μου ήταν μέχρι τη στιγμή εκείνη ο καλύτερος παίχτης και βοηθούσε στην κυκλοφορία, έπεσε ο Σάμαρης, μηδέν ο Τσόρι που αντικαταστάθηκε και μπήκε ο Κάμπελ σ' ένα καινούργιο σχήμα που σαφώς πόνταρε πια στα στημένα. Μόνο που τα χτυπήματα του Βάις δεν ήταν καλά και όλες οι στημένες μπάλες πέρασαν ανεκμετάλλευτες.
Από τους νέους παίχτες, ο Εντιγκά έδειξε ότι είναι αξιόπιστο αμυντικό χαφ, με καλές τοποθετήσεις και σίγουρες πάσες. Δε φαίνεται να είναι ο παίχτης που θα σου φτιάξει παιχνίδι από πίσω αλλά θα βοηθήσει στα στημένα γιατί τον είδαμε να παίρνει θέση μέσα στην περιοχή. Ο Γιαταμπαρέ, στο λίγο που έπαιξε δεν έδειξε κάτι ιδιαίτερο για να τον κρίνουμε. Θα το περιμένουμε, όπως άλλωστε και τον Εντιγκά, σε ματς με μεγαλύτερη συμμετοχή και εμπεδωμένη συνεργασία με τους συμπαίχτες του.
Ο Ολυμπιακός είχε μια εξαιρετική ευκαιρία στο δεύτερο ημίχρονο, από συνεργασία Σαβιόλα - Μανιάτη και πλασέ του τελευταίου που κοντραρίστηκε και μια τελευταία ευκαιρία στο φάουλ του Χολέμπας που απέκρουσε ωραία ο τερματοφύλακας.
Ο Παναιτωλικός συνέχισε να αντεπιτίθεται από τα δεξιά, έφτιαξε μια επικίνδυνη φάση από σέντρα του Καμαρά όπου επενέβη θαυμάσια ο Μανωλάς, έκανε κάνα δυο σουτ μετά από σύγχυση όπου αντέδρασε σωστά ο πολύ αξιόπιστος Ρομπέρτο και τέλος απείλησε με ένα από τα λιγοστά του στημένα όπου χώθηκε ο Σφακιανάκης αλλά δεν πρόλαβε τη μπάλα.
Τι δε με ανησυχεί απ' αυτό το παιχνίδι; Δε με ανησυχεί το αποτέλεσμα, δεν με ανησυχεί η πολύ μέτρια απόδοση, δε με ανησυχούν οι χαμένες ευκαιρίες. Όλα αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι.
Με ανησυχεί η δυσαρέσκεια κάποιων παιχτών με τους συμπαίχτες τους, η έλλειψη διάθεσης και πρωτοβουλιών στο δεύτερο ημίχρονο που μου έδωσε την εντύπωση ότι κάποιοι δεν ήθελαν να εκτεθούν, η έλλειψη επιθυμίας στα στημένα. Τα στημένα στο ποδόσφαιρο είναι όπως τα ριμπάουντ στο μπάσκετ. Πρέπει να γυαλίζει το μάτι, σε άμυνα και επίθεση.
Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την ομιλία Μίτσελ τις παραμονές του αγώνα με προβληματίζουν για το κλίμα στην ομάδα. Και δυστυχώς, σ' αυτό το κλίμα αρχίζουν και τελειώνουν όλα.
Γιώργος Σκιάνης
- Να πιέσεις στην αρχή δυνατά ώστε να πετύχεις γρήγορο γκολ. Αυτό κάνει τα πράγματα πιο εύκολα.
- Αν δε γίνει αυτό, πρέπει να αξιοποιήσεις τις λίγες καλές ευκαιρίες που θα σου παρουσιαστούν.
- Και τέλος, αν δεν αξιοποιήσεις τις ευκαιρίες σε ροή παιχνιδιού, πρέπει να αξιοποιήσεις τα πολλά στημένα που θα κερδίσεις.
Στο χθεσινό παιχνίδι ο Ολυμπιακός δε μπήκε δυνατά, δεν πίεσε με ένταση. Στο πρώτο ημίχρονο είχε την πρωτοβουλία, κυκλοφόρησε καλούτσικα τη μπάλα με άξονα τους Σάμαρη - Μασάντο που ήταν πάλι πολύ καλοί και τους Βάις και Σαβιόλα που είχαν κάποιες συνεργασίες με αποκορύφωμα την φάση του δοκαριού, μια πραγματικά σπουδαία ευκαιρία.
Ο Τσόρι δεν ήταν σε καλή μέρα, ο Μήτρογλου για δεύτερη συνεχόμενη φορά αρνητικός, ο Μανιάτης πιο ζωηρός δεξιά, ο Χολέμπας συγκρατημένος αριστερά. Το κεντρικό αμυντικό δίδυμο, Σιόβας - Μανωλάς, πολύ σταθερό, με τον Σιόβα πιο πολύ μέσα στο παιχνίδι γιατί ο Παναιτωλικός έκανε επιθέσεις μόνο από την πλευρά του.
Κι εκεί που περιμέναμε να ξεκινήσει το δεύτερο ημίχρονο με τον Θρύλο να πιέζει για να καθαρίσει τη μπουγάδα, βλέπουμε μια ομάδα νωθρή, με γεμίσματα αντί για κυκλοφορία και τα λεπτά να περνάνε τελείως άκαρπα και άσκοπα. Κοντά σ' αυτά, τραυματίζεται ο Μασάντο που κατά τη γνώμη μου ήταν μέχρι τη στιγμή εκείνη ο καλύτερος παίχτης και βοηθούσε στην κυκλοφορία, έπεσε ο Σάμαρης, μηδέν ο Τσόρι που αντικαταστάθηκε και μπήκε ο Κάμπελ σ' ένα καινούργιο σχήμα που σαφώς πόνταρε πια στα στημένα. Μόνο που τα χτυπήματα του Βάις δεν ήταν καλά και όλες οι στημένες μπάλες πέρασαν ανεκμετάλλευτες.
Από τους νέους παίχτες, ο Εντιγκά έδειξε ότι είναι αξιόπιστο αμυντικό χαφ, με καλές τοποθετήσεις και σίγουρες πάσες. Δε φαίνεται να είναι ο παίχτης που θα σου φτιάξει παιχνίδι από πίσω αλλά θα βοηθήσει στα στημένα γιατί τον είδαμε να παίρνει θέση μέσα στην περιοχή. Ο Γιαταμπαρέ, στο λίγο που έπαιξε δεν έδειξε κάτι ιδιαίτερο για να τον κρίνουμε. Θα το περιμένουμε, όπως άλλωστε και τον Εντιγκά, σε ματς με μεγαλύτερη συμμετοχή και εμπεδωμένη συνεργασία με τους συμπαίχτες του.
Ο Ολυμπιακός είχε μια εξαιρετική ευκαιρία στο δεύτερο ημίχρονο, από συνεργασία Σαβιόλα - Μανιάτη και πλασέ του τελευταίου που κοντραρίστηκε και μια τελευταία ευκαιρία στο φάουλ του Χολέμπας που απέκρουσε ωραία ο τερματοφύλακας.
Ο Παναιτωλικός συνέχισε να αντεπιτίθεται από τα δεξιά, έφτιαξε μια επικίνδυνη φάση από σέντρα του Καμαρά όπου επενέβη θαυμάσια ο Μανωλάς, έκανε κάνα δυο σουτ μετά από σύγχυση όπου αντέδρασε σωστά ο πολύ αξιόπιστος Ρομπέρτο και τέλος απείλησε με ένα από τα λιγοστά του στημένα όπου χώθηκε ο Σφακιανάκης αλλά δεν πρόλαβε τη μπάλα.
Τι δε με ανησυχεί απ' αυτό το παιχνίδι; Δε με ανησυχεί το αποτέλεσμα, δεν με ανησυχεί η πολύ μέτρια απόδοση, δε με ανησυχούν οι χαμένες ευκαιρίες. Όλα αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι.
Με ανησυχεί η δυσαρέσκεια κάποιων παιχτών με τους συμπαίχτες τους, η έλλειψη διάθεσης και πρωτοβουλιών στο δεύτερο ημίχρονο που μου έδωσε την εντύπωση ότι κάποιοι δεν ήθελαν να εκτεθούν, η έλλειψη επιθυμίας στα στημένα. Τα στημένα στο ποδόσφαιρο είναι όπως τα ριμπάουντ στο μπάσκετ. Πρέπει να γυαλίζει το μάτι, σε άμυνα και επίθεση.
Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την ομιλία Μίτσελ τις παραμονές του αγώνα με προβληματίζουν για το κλίμα στην ομάδα. Και δυστυχώς, σ' αυτό το κλίμα αρχίζουν και τελειώνουν όλα.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου