Νίκησε εύκολα η Εθνική την Σουηδία στον πρώτο αγώνα του Ευρωμπάσκετ. Τι είδαμε από την ομάδα μας;
Η Εθνική προτιμάει το σετ παιχνίδι. Σε όλο τον αγώνα έκανε μόνο έναν πρωτεύοντα αιφνιδιασμό παρότι είχε πολλά κλεψίματα και πολλά αμυντικά ριμπάουντ.
Στην άμυνα η ομάδα δοκίμασε κάποια στιγμή ζώνες προσαρμογής, γενικά όμως πήγε σε προσωπικές άμυνες όπου ο Παπανικολάου δεν τα κατάφερε πάνω στον Τέιλορ, σε αντίθεση με τον Περπέρογλου που τον έπαιξε σαφώς καλύτερα.
Στην επίθεση είχαμε μια έτσι κι έτσι κυκλοφορία για ελεύθερο σουτ αλλά είχαμε αρκετό παιχνίδι με πλάτη και ποσταρίσματα. Η συνεργασία των ψηλών, ειδικά όταν στο τέσσερα έπαιζε ο Καϊμακόγλου, ήταν πολύ καλή. Ο Κώστας είναι σπουδαίος παίχτης γιατί παίζει με την ίδια άνεση μέσα και έξω απ' τη ρακέτα και δεν εννοώ βέβαια μόνο την απειλή με τρίποντο. Έπαιξε, κυρίως με το Μπουρούση, το χάι λόου υποδειγματικά αλλά πάσαρε εξαιρετικά και μετά από διείσδυση.
Ο Σπανούλης έκανε το συνηθισμένο του παιχνίδι, με προσωπικές ενέργειες και πικ εν ρολ. Ο Ζήσης έδωσε καλή ισορροπία με το μυαλωμένο παιχνίδι του και τις σωστές επιλογές του. Στο σετ παιχνίδι είναι ιδανικός παρτενέρ του Σπανούλη.
Το παιχνίδι ήταν εύκολο. Οι Σουηδοί πήγαιναν σε επιθέσεις προσωπικές και ο μόνος που μας έβαλε δύσκολα ήταν ο Τέιλορ. Το παιχνίδι όμως αυτό θέλει πολυφωνία για να σου βγεί και παράλληλα κυριαρχία στα ριμπάουντ για να κάνεις πολλές επιθέσεις. Δεν ξεχνάμε το κάζο που πάθαμε από τη Νιγηρία, μια ομάδα όμως σαφώς καλύτερη και πολύ πιο αθλητική από τη Σουηδία.
Το θέμα είναι ότι στο τουρνουά θα αντιμετωπίσουμε διαφορετικές ομάδες, αρχής γενομένης αύριο με την Ρωσία. Εκεί θα τεστάρουμε τις δυνάμεις μας και θα δούμε τι μας δίνει και τι μας στερεί ο νέος τρόπος που παίζουμε.
Γιώργος Σκιάνης
Η Εθνική προτιμάει το σετ παιχνίδι. Σε όλο τον αγώνα έκανε μόνο έναν πρωτεύοντα αιφνιδιασμό παρότι είχε πολλά κλεψίματα και πολλά αμυντικά ριμπάουντ.
Στην άμυνα η ομάδα δοκίμασε κάποια στιγμή ζώνες προσαρμογής, γενικά όμως πήγε σε προσωπικές άμυνες όπου ο Παπανικολάου δεν τα κατάφερε πάνω στον Τέιλορ, σε αντίθεση με τον Περπέρογλου που τον έπαιξε σαφώς καλύτερα.
Στην επίθεση είχαμε μια έτσι κι έτσι κυκλοφορία για ελεύθερο σουτ αλλά είχαμε αρκετό παιχνίδι με πλάτη και ποσταρίσματα. Η συνεργασία των ψηλών, ειδικά όταν στο τέσσερα έπαιζε ο Καϊμακόγλου, ήταν πολύ καλή. Ο Κώστας είναι σπουδαίος παίχτης γιατί παίζει με την ίδια άνεση μέσα και έξω απ' τη ρακέτα και δεν εννοώ βέβαια μόνο την απειλή με τρίποντο. Έπαιξε, κυρίως με το Μπουρούση, το χάι λόου υποδειγματικά αλλά πάσαρε εξαιρετικά και μετά από διείσδυση.
Ο Σπανούλης έκανε το συνηθισμένο του παιχνίδι, με προσωπικές ενέργειες και πικ εν ρολ. Ο Ζήσης έδωσε καλή ισορροπία με το μυαλωμένο παιχνίδι του και τις σωστές επιλογές του. Στο σετ παιχνίδι είναι ιδανικός παρτενέρ του Σπανούλη.
Το παιχνίδι ήταν εύκολο. Οι Σουηδοί πήγαιναν σε επιθέσεις προσωπικές και ο μόνος που μας έβαλε δύσκολα ήταν ο Τέιλορ. Το παιχνίδι όμως αυτό θέλει πολυφωνία για να σου βγεί και παράλληλα κυριαρχία στα ριμπάουντ για να κάνεις πολλές επιθέσεις. Δεν ξεχνάμε το κάζο που πάθαμε από τη Νιγηρία, μια ομάδα όμως σαφώς καλύτερη και πολύ πιο αθλητική από τη Σουηδία.
Το θέμα είναι ότι στο τουρνουά θα αντιμετωπίσουμε διαφορετικές ομάδες, αρχής γενομένης αύριο με την Ρωσία. Εκεί θα τεστάρουμε τις δυνάμεις μας και θα δούμε τι μας δίνει και τι μας στερεί ο νέος τρόπος που παίζουμε.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου