Στο παιχνίδι με τον Φωκικό έπαιξε για καμιά εξηνταριά λεπτά, ο Βέργος, δεκαεπτά χρονών.
Όποιος δεν είχε ξαναδεί το παλικαράκι αυτό θα διαπίστωσε ότι πρόκειται για ταλέντο. Φάνηκε φυσικά η έλλειψη πείρας σε κάποιες συνεργασίες και κινήσεις αλλά γενικά ήταν μέσα στο παιχνίδι και πήρε τις πρωτοβουλίες που του αναλογούσαν.
Τυχαίνει να με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το φυτώριο του Ολυμπιακού και τον παίχτη αυτόν τον έχω παρακολουθήσει αρκετά. Πέρυσι έπαιξε με την Κ20 σαν αλλαγή του Ιωαννίδη ενώ συμμετείχε και στην Κ17, στην τελική φάση που έγινε στην Ξάνθη.
Η διαπίστωσή μου είναι ότι πρόκειται όντως για επιθετικό ταλέντο με καλά στοιχεία και σπουδαία επαφή με το γκολ που έχει όμως πολύ δουλειά μπροστά του, όπως είναι φυσικό.
Διαπίστωσα και κάτι άλλο όμως. Στην Κ17, το παιδάκι αυτό συμπεριφερόταν λες και ήταν κι όλας ο Φαν Μπάστεν. Για μεγάλη βεντέτα μιλάμε!
Μου ήρθαν λοιπόν στο μυαλό όλοι οι πιτσιρικάδες των περασμένων γενιών του θρύλου που είχαν δείξει πράγματα και δυστυχώς κατέληξαν στην ποδοσφαιρική αφάνεια. Σοϊλέδηδες, Νικλητσιώτηδες, Βασιλογιάννηδες, Βαλεριάνοι, Σκούρτηδες, Βάντερσον και πολλοί, πολλοί άλλοι. Εξαίρεση αποτέλεσαν ο Κονέ που άργησε όμως πολύ να ξαναπάρει μπρος και ο Φετφατζίδης που σε καμία περίπτωση δεν είχε μέχρι τώρα την εξέλιξη που περιμέναμε και είμαστε απλά σε αναμονή μιας επανεκκίνησης. Θετικές εξαιρέσεις δείχνουν να είναι ο Ιωαννίδης που πήγε στη Χάνσα Ροστόκ και βρήκε κατάλληλο περιβάλλον για να εξελιχθεί αλλά και ο Διαμαντάκος που ενώ δεν είχε ίσως τα προσόντα των άλλων, διαθέτει σιδερένια θέληση και πηγμένο μυαλό και εγώ τουλάχιστον τον περιμένω.
Πολύ συζήτηση γίνεται για το τι φταίει και δεν εκκολάπτονται σωστά οι νεοσσοί των ακαδημιών. Πεποίθησή μου είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό αλλά ψυχολογικό και πνευματικό. Και οι παράγοντες που διαμορφώνουν και επηρεάζουν το πνευματικό και ψυχολογικό υπόβαθρο των νεαρών παιχτών είναι οι εξής:
Ο επαγγελματικός τρόπος που λειτουργούν αυτές οι ομάδες μας διδάσκει ότι η οικογένεια είναι το πρώτο θεμέλιο για την εξέλιξη των παιχτών. Δυστυχώς στη χώρα μας λείπει η ωριμότητα από τους γονείς που προβάλλουν συνήθως τις δικές τους ανάγκες και ελλείψεις στο παιδί τους. Είναι λοιπόν απαραίτητο να έχουν η ομάδες και εν προκειμένω ο Ολυμπιακός ένα ειδικό επιτελείο ψυχολογικής και πνευματικής υποστήριξης που θα ασχολείται από την πρώτη στιγμή με τους νεαρούς παίχτες. Είναι πολύ βασικό να μην αφήνεται το πολύ ευαίσθητο αυτό έργο στην αποκλειστικότητα των προπονητών γιατί τότε θα έχουμε φαινόμενα σαν του Φορτούνη που έφυγε γιατί ήταν "κωλόπαιδο".
Το ειδικό επιτελείο θα αποτελεί και την ασπίδα του αθλητή απέναντι στις κακές επιρροές από τους άλλους παράγοντες που αναφέραμε. Θα κάνει το νεαρό άντρα υπεύθυνο και δυνατό ώστε να διαχειρίζεται σωστά τα θέματά του. Όταν δε θα πρόκειται για κάποιο εξαιρετικό ταλέντο, θα είναι πολύ χρήσιμο να ασχολείται μαζί του κάποιος καλός ειδικός σε αποκλειστική βάση.
Οργανωμένη η ομάδα σε αυτή τη βάση θα αποτελέσει φάρο στη μίζερη ελληνική πραγματικότητα. Τότε και μόνο τότε θα αλλάξει επίπεδο πραγματικά.
Γιώργος Σκιάνης
Όποιος δεν είχε ξαναδεί το παλικαράκι αυτό θα διαπίστωσε ότι πρόκειται για ταλέντο. Φάνηκε φυσικά η έλλειψη πείρας σε κάποιες συνεργασίες και κινήσεις αλλά γενικά ήταν μέσα στο παιχνίδι και πήρε τις πρωτοβουλίες που του αναλογούσαν.
Τυχαίνει να με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το φυτώριο του Ολυμπιακού και τον παίχτη αυτόν τον έχω παρακολουθήσει αρκετά. Πέρυσι έπαιξε με την Κ20 σαν αλλαγή του Ιωαννίδη ενώ συμμετείχε και στην Κ17, στην τελική φάση που έγινε στην Ξάνθη.
Η διαπίστωσή μου είναι ότι πρόκειται όντως για επιθετικό ταλέντο με καλά στοιχεία και σπουδαία επαφή με το γκολ που έχει όμως πολύ δουλειά μπροστά του, όπως είναι φυσικό.
Διαπίστωσα και κάτι άλλο όμως. Στην Κ17, το παιδάκι αυτό συμπεριφερόταν λες και ήταν κι όλας ο Φαν Μπάστεν. Για μεγάλη βεντέτα μιλάμε!
Μου ήρθαν λοιπόν στο μυαλό όλοι οι πιτσιρικάδες των περασμένων γενιών του θρύλου που είχαν δείξει πράγματα και δυστυχώς κατέληξαν στην ποδοσφαιρική αφάνεια. Σοϊλέδηδες, Νικλητσιώτηδες, Βασιλογιάννηδες, Βαλεριάνοι, Σκούρτηδες, Βάντερσον και πολλοί, πολλοί άλλοι. Εξαίρεση αποτέλεσαν ο Κονέ που άργησε όμως πολύ να ξαναπάρει μπρος και ο Φετφατζίδης που σε καμία περίπτωση δεν είχε μέχρι τώρα την εξέλιξη που περιμέναμε και είμαστε απλά σε αναμονή μιας επανεκκίνησης. Θετικές εξαιρέσεις δείχνουν να είναι ο Ιωαννίδης που πήγε στη Χάνσα Ροστόκ και βρήκε κατάλληλο περιβάλλον για να εξελιχθεί αλλά και ο Διαμαντάκος που ενώ δεν είχε ίσως τα προσόντα των άλλων, διαθέτει σιδερένια θέληση και πηγμένο μυαλό και εγώ τουλάχιστον τον περιμένω.
Πολύ συζήτηση γίνεται για το τι φταίει και δεν εκκολάπτονται σωστά οι νεοσσοί των ακαδημιών. Πεποίθησή μου είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό αλλά ψυχολογικό και πνευματικό. Και οι παράγοντες που διαμορφώνουν και επηρεάζουν το πνευματικό και ψυχολογικό υπόβαθρο των νεαρών παιχτών είναι οι εξής:
- Οικογένεια.
- Ομάδα.
- Παρέες.
- Δημοσιογράφοι.
- Μάνατζερ.
Ο επαγγελματικός τρόπος που λειτουργούν αυτές οι ομάδες μας διδάσκει ότι η οικογένεια είναι το πρώτο θεμέλιο για την εξέλιξη των παιχτών. Δυστυχώς στη χώρα μας λείπει η ωριμότητα από τους γονείς που προβάλλουν συνήθως τις δικές τους ανάγκες και ελλείψεις στο παιδί τους. Είναι λοιπόν απαραίτητο να έχουν η ομάδες και εν προκειμένω ο Ολυμπιακός ένα ειδικό επιτελείο ψυχολογικής και πνευματικής υποστήριξης που θα ασχολείται από την πρώτη στιγμή με τους νεαρούς παίχτες. Είναι πολύ βασικό να μην αφήνεται το πολύ ευαίσθητο αυτό έργο στην αποκλειστικότητα των προπονητών γιατί τότε θα έχουμε φαινόμενα σαν του Φορτούνη που έφυγε γιατί ήταν "κωλόπαιδο".
Το ειδικό επιτελείο θα αποτελεί και την ασπίδα του αθλητή απέναντι στις κακές επιρροές από τους άλλους παράγοντες που αναφέραμε. Θα κάνει το νεαρό άντρα υπεύθυνο και δυνατό ώστε να διαχειρίζεται σωστά τα θέματά του. Όταν δε θα πρόκειται για κάποιο εξαιρετικό ταλέντο, θα είναι πολύ χρήσιμο να ασχολείται μαζί του κάποιος καλός ειδικός σε αποκλειστική βάση.
Οργανωμένη η ομάδα σε αυτή τη βάση θα αποτελέσει φάρο στη μίζερη ελληνική πραγματικότητα. Τότε και μόνο τότε θα αλλάξει επίπεδο πραγματικά.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου