Η ΕΤΙΚΕΤΑ

Η ετικέτα είναι αναμφισβήτητα χρήσιμο πράγμα. Βλέπεις ένα μπουκάλι. Περιέχει ένα υγρό κόκκινου χρώματος. Βλέπεις την ετικέτα και γράφει Μπορντό 1978. Ξέρεις ότι το μπουκάλι περιέχει ένα θησαυρό.

Η ετικέτα σε καθοδηγεί για να αγοράσεις ένα προϊόν βάσει ποιότητας. Με την προσθήκη μάλιστα υποχρεωτικών στοιχείων πάνω στην ετικέτα, ακόμη και αν δεν ξέρεις το προϊόν μπορείς να το επιλέξεις βάσει προδιαγραφών. Επιθυμείς την ποιότητα, οπότε η ετικέτα που θα σε δελεάσει πρέπει να σημαίνει ποιότητα. Εκτός εάν...

Εκτός εάν οι συνθήκες είναι ειδικές. Η χώρα σου έχει πτωχεύσει. Εσύ έχοντας συνείδηση πολίτη αυτής της χώρας, ενεργείς ορθολογικά αγοράζοντας ντόπια προϊόντα που δεν είναι τα καλύτερα αλλά έτσι βοηθάς την οικονομία του τόπου σου. Κάποιοι αγοράζουν με φανατισμό ντόπια προϊόντα νομίζοντας ότι έτσι τιμωρούν τους κακούς ξένους. Αυτοί λειτουργούν συναισθηματικά.

Σήμερα λοιπόν, περισσότερο από ποτέ, οι πλείστοι πλασάρουν την πραμάτεια τους με την υπογράμμιση : ελληνικόν. Στόχος είναι να συγκινήσουν και τους λογικούς και τους συναισθηματικούς.

Ορισμένοι εξ αυτών μπερδεύουν τα πράγματα θέλοντας να πείσουν ότι απαραιτήτως το ελληνικόν είναι και το καλύτερον. Δε σου λένε φερ' ειπείν γιατί παίρνεις τον Μίτσελ που θα βγάλει τα μύρια την Ισπανία και δεν παίρνεις τον Σάκη που και λιγότερα θα πάρει και θα τα κυκλοφορήσει ενθάδε. Σου λένε ποιος Μίτσελ, ο Σάκης μπροστά του είναι ο Μουρίνιο. Δε σου λένε γιατί παίρνεις τον Βάις και φεύγει το συνάλλαγμα. Σου λένε, έλα μωρέ ο Βάις, εδώ έχουμε Φετφατζίδη.

Ένας από τους πιο καραμπινάτους χρήστες αυτής της ταχτικής είναι ο δημοσιογράφος Σινάνογλου της εφημερίδας "Φως". Συνεντεύξεις ξανά και ξανά με τον Σάκη, τον Σούλη, το μπαρμπα-Νίκο τον Αλέφα, το Νίκο τον αλενατόρε, τον Κούγια, καθηγητές Πολυτεχνείου, Ιατρικής και Παντείου που συμφωνούν με τις απόψεις του, γονείς που τα βλαστάρια τους θα έπρεπε ήδη να παίζουν στη μικτή Ευρώπης και μετά κάνα-δυο χρόνια δεν παίζουν ούτε στον Περαμαϊκό, παλαίμαχους που μας θυμίζουν πόσο πονάει ο έλληνας τη φανέλα και πάει λέγοντας.

Τελευταία συνέντευξη με τον θρυλικό "Μισούρι", τον συμπαθή ογδοντάρη Γιώργη Δαρίβα που κομπάζει ότι πρώτος ονόμασε τον Μίτσελ, "ο κύριος λάθος". Με κάθε ευκαιρία που δίνεται, νάσου και ένας εγχώριος επικριτής του ξένου προπονητή. Και μη νομίζετε ότι ο Βαλβέρδε τάχε γλυτώσει αυτά. Ά πα πα πα πα. Έτοιμο τον είχανε.

Τώρα εμένα, πώς μου κάνει ότι ο Σινάνογλου, με την ετικέτα του Ελληνάρα, δεν είναι ούτε λογικός ούτε συναισθηματικός; Έλα ντε!

Γιώργος Σκιάνης