ΠΑΡΙ  -  ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Απέναντι σε μια κορυφαία ομάδα της Ευρώπης , και από τις υποψήφιες για τον  τίτλο  ο Ολυμπιακός στάθηκε εξαιρετικά. Όχι μόνο στο δεύτερο ημίχρονο που απέκτησε το πλεονέκτημα του παίκτη παραπάνω αλλά , κυρίως , στο πρώτο ημίχρονο.

Τι αλήθεια είδαμε σε αυτό το ημίχρονο ; Η Παρί έπαιξε ένα παιχνίδι με πολύ υψηλή κατοχή, εξαιρετική κυκλοφορία αλλά με ελάχιστες καλές και επικίνδυνες φάσεις για την άμυνα μας. Το μοναδικό γκολ που πέτυχε ήθελε αρκετά μεγάλη δόση τύχης για να περάσει μέσα από τα πόδια του Μπογκ να αλλάξει λίγο πορεία και να στρωθεί στον τεράστιο Ίμπρα για το 1-0.

Η ομάδα μας με τέλεια τακτική παίζοντας σκυλίσια άμυνα προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις φορές που αποκτούσε την  κατοχή με πολύ γρήγορες επιθέσεις . Το πέτυχε αυτό καλύτερα από κάθε άλλο παιχνίδι με   την δημιουργία 3-4 εξαιρετικών ευκαιριών και κερδίζοντας πολλά στημένα που όμως δεν απέφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η ατομική απόδοση των παικτών έφτασε σε πολύ υψηλά επίπεδα . Το κυριότερο είναι ότι μετά το γρήγορο γκολ , οι παίκτες μας συνέχισαν με πάθος και ενθουσιασμό το παιχνίδι και δεν πανικοβλήθηκαν.

 Από τους παίκτες μας θα σχολιάσω δύο . Τον εκπληκτικό Σαλίνο , για να ευλογήσω και τα γένια μου για αυτά που έγραφα το καλοκαίρι όταν οι μεγαλοδημοσιογράφοι τον έβλεπαν  πολύ soft αμυντικό και φαβορί για τον πάγκο , και στον Σάμαρη . Τα περισσότερα άρθρα για παίκτη του Ολυμπιακού την εφετεινή χρονιά ,μετά φυσικά από τον super  Μήτρογλου, έχουν γραφτεί για αυτό το νέο παιδί που ήρθε από το πουθενά και κέρδισε με την αξία του την φανέλα του βασικού στην ομάδα. Εχθές από τρεξίματα και πάθος τα πήγε πάλι εξαιρετικά. Κατά την γνώμη μου όμως είχε προετοιμάσει με το μυαλό του ένα παιχνίδι που δεν ταίριαζε στους χθεσινούς αντιπάλους μας. Όταν αποκτούσε την μπάλα προσπαθούσε να κάνει την  “ κάτι παραπάνω ποιοτική ενέργεια ” με αποτέλεσμα να χάνει έναν χρόνο και να βρίσκεται σε δύσκολη θέση . Αυτό το διόρθωσε αρκετά στο δεύτερο ημίχρονο και επειδή μας έχει δείξει ότι δουλεύει πολύ με το μυαλό του είμαι βέβαιος ότι δεν θα το επαναλάβει.

Στο δεύτερο ημίχρονο όταν αποκτήσαμε το πλεονέκτημα του παίκτη παραπάνω βελτιώσαμε την κατοχή αλλά αυτό δεν μεταφράστηκε σε περισσότερες ευκαιρίες διότι η Παρί έκλεισε τους χώρους που μας επέτρεπαν στο ημίχρονο τις γρήγορες επιθέσεις . Κερδίσαμε πολλά στημένα χωρίς να τα αξιοποιήσουμε , εκτός βέβαια από το γκολ που βάλαμε. Η αλλαγή του Ίμπρα νομίζω ότι έδωσε την ευκαιρία στην αμυντική δυάδα να ανακουφιστεί  αλλά και να χαλαρώσει λίγο, που ίσως μας στοίχισε και το δεύτερο γκολ . Βέβαια το παιχνίδι με τον υψηλό ρυθμό που είχε στέρεψε από δυνάμεις τους παίκτες με την προφανή επίπτωση των αργών επισττροφών  και άμβλυνε την συγκέντρωσή τους  στα τελευταία λεπτά .

Τι να πω για τον Μίτσελ ; Παντού παίρνει 10 με τόνο ! Στο διάβασμα της αντίπαλης ομάδας, στο στήσιμο της ομάδας μας , στην τακτική , στην διαχείρηση του παιχνιδιού  και  στην ψυχολογική προετοιμασία  ενός τρομερά δύσκολου παιχνιδιού. Τον συγκρίνω με εκείνο τον Μίτσελ που μόλις είχε έρθει στην ομάδα στα παιχνίδια με την Λεβάντε και νομίζω ότι πρόκειται για διαφορετικό άνθρωπο .

Όλα καλά λοιπόν παρά την ήττα εκτός από δύο πολύ δυσάρεστα .  Αναφέρομαι στον τραυματισμό του Μήτρογλου που το θεωρώ πολύ μεγάλο πλήγμα για την ομάδα αλλά και στην απουσία του Μανιάτη , του καλύτερου κατά την γνώμη μου παίκτη του χθεσινού παιχνιδιού, από το μεγάλο παιχνίδι με την Άντερλεχτ.