Ανέκδοτο; Καθόλου! Όσο αυτοί περνούσαν τα σύνορα από την Κόλαση στον Παράδεισο, η δικιά μας ψυχή πήγαινε στην Κούλουρη.
Από την Κόλαση στον Παράδεισο πας με διαβατήριο, με τον παρά σου και την κυρά σου. Λένε ότι υπάρχει και Καθαρτήριο, κάτι σαν αίθουσα τράνζιτ. Καμία αντίρρηση. Είναι η νόμιμη διαδικασία. Αυτό στη γλώσσα του μπάσκετ μεταφράζεται σαν ανατροπή γιατί είσαι καλύτερος, μια δουλειά στην οποία μας έχει συνηθίσει ο γαύρος που έχει διαβατήριο με πάμπολλες βίζες.
Η φουκαριάρα η Μπάγερν είναι πανίσχυρη στο ποδόσφαιρο αλλά στο μπάσκετ είναι πρωτάρα. Από το ρόστερ της κανείς δεν θα είχε θέση στον Ολυμπιακό. Έχει έμπειρο προπονητή, ούτε λόγος, έχει και τον ενθουσιασμό του νεοφώτιστου. Μέχρις εκεί. Για να κάνει την ανατροπή έπρεπε να κοιμηθεί ο Θεός, ο Αρχιδιάβολος και όλες οι στρατιές των βεελζεβούληδων και των αγγέλων που φυλάνε αυτά τα σύνορα.
Όσο ο Ολυμπιακός είχε καθαρό μυαλό ξεδίπλωνε το παιχνίδι του με καλές επιθετικές άμυνες, αιφνιδιασμούς αλλά και καλές συνεργασίες σε σετ παιχνίδι. Οι ασίστ του Θρύλου ήταν καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα υπερδιπλάσιες από εκείνες των "γερμανών". Κάποιες στιγμές που η ομάδα μας ξέφευγε στο σκορ εμφανιζόταν και ένας υπερενθουσιασμός με τάση υποτίμηση του αντιπάλου που εκδηλωνόταν με φαντεζί ενέργειες που έβλαπταν το αποτέλεσμα.
Η Μπάγερν έμενε στο παιχνίδι με προσωπικές ενέργειες και αρκετά δύσκολα και "τυχερά" καλάθια. Όταν στο τρίτο δεκάλεπτο έφθασε η διαφορά στους δεκαπέντε πόντους υπέρ του Θρύλου, οι παίχτες μας χαλάρωσαν. Αυτή την χαλάρωση την εκμεταλλεύτηκαν οι "γερμανοί" και μείωσαν το σκορ. Ο Ολυμπιακός έχασε τελείως στη συγκέντρωσή του και την ψυχραιμία του προεξάρχοντος του Σπανούλη που έχει κάνει κακά παιχνίδια αλλά δεν θυμάμαι άλλη φορά να τον έχω δει τόσο εκνευρισμένο, να χάνει τη συγκέντρωσή του και στην άμυνα και να φορτώνει άγχος όλη την ομάδα.
Ο φουκαράς ο Μπαρτζώκας τον έβγαζε και τον έβαζε, προσπαθώντας να τον συνεφέρει αλλά μάταια. Ήταν φανερό ότι με τον αρχηγό μέσα το παιχνίδι δεν θα είχε αίσιο τέλος. Ο κόουτς λοιπόν στήριξε την τελική ανατροπή, αφού η Μπάγερν είχε καταφέρει να προηγηθεί στο τελευταίο δεκάλεπτο και με πέντε πόντους, στο καθαρό μυαλό του υπέροχου Μάντζαρη, πλαισιωμένου από τους Λο, Λοτζέσκι, Πρίντεζη και Ντάνστον.
Κι ενώ το ματσάκι, εβδομηντακάτι δευτερόλεπτα πριν τη λήξη φαινόταν να καθαρίζει με μια τριποντάρα του Μάντζαρη που έφτασε την υπέρ μας διαφορά στους εφτά, οι διαβόλοι των συνόρων δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη. Τρίποντο από το υπερπέραν για τους γερμανούς και πέντε χαμένες βολές του Γαύρου έφτασαν την διαφορά στον ένα. Κι εκεί που τραγουδούσαμε περίλυποι το "έτσι ήτανε γραμμένο", ο τραυματισμένος Σλούκας έδειξε ψυχραιμία και cojones. Δυο εύστοχες βολές, μια εκπληκτική ψηλή άμυνα και οι λαθρομετανάστες στη μπουζού με την πρεζού. Και πίσω στην Κόλαση.
Η ομάδα μας είναι καλή. Αυτά τα "θέλει δουλειά ακόμη" και πρέπει τούτο, πρέπει τ' άλλο είναι για να δικαιολογούνε μισθό οι επαγγελματίες συνάδελφοι. Εμείς που είμαστε ερασιτέχνες δεν χρειάζεται να αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια. Ασφαλώς και η ομάδα θα γίνεται καλύτερη με το χρόνο, ασφαλώς θα έχει και σκαμπανεβάσματα, ασφαλώς θα έχει και ήττες εκτός προγράμματος, ασφαλώς και δεν θα είναι όλοι οι παίχτες σούπερ σε κάθε παιχνίδι. Αλλά η ομάδα είναι καλή. Αυτό βλέπω, αυτό λέω.
Γιώργος Σκιάνης
Από την Κόλαση στον Παράδεισο πας με διαβατήριο, με τον παρά σου και την κυρά σου. Λένε ότι υπάρχει και Καθαρτήριο, κάτι σαν αίθουσα τράνζιτ. Καμία αντίρρηση. Είναι η νόμιμη διαδικασία. Αυτό στη γλώσσα του μπάσκετ μεταφράζεται σαν ανατροπή γιατί είσαι καλύτερος, μια δουλειά στην οποία μας έχει συνηθίσει ο γαύρος που έχει διαβατήριο με πάμπολλες βίζες.
Η φουκαριάρα η Μπάγερν είναι πανίσχυρη στο ποδόσφαιρο αλλά στο μπάσκετ είναι πρωτάρα. Από το ρόστερ της κανείς δεν θα είχε θέση στον Ολυμπιακό. Έχει έμπειρο προπονητή, ούτε λόγος, έχει και τον ενθουσιασμό του νεοφώτιστου. Μέχρις εκεί. Για να κάνει την ανατροπή έπρεπε να κοιμηθεί ο Θεός, ο Αρχιδιάβολος και όλες οι στρατιές των βεελζεβούληδων και των αγγέλων που φυλάνε αυτά τα σύνορα.
Όσο ο Ολυμπιακός είχε καθαρό μυαλό ξεδίπλωνε το παιχνίδι του με καλές επιθετικές άμυνες, αιφνιδιασμούς αλλά και καλές συνεργασίες σε σετ παιχνίδι. Οι ασίστ του Θρύλου ήταν καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα υπερδιπλάσιες από εκείνες των "γερμανών". Κάποιες στιγμές που η ομάδα μας ξέφευγε στο σκορ εμφανιζόταν και ένας υπερενθουσιασμός με τάση υποτίμηση του αντιπάλου που εκδηλωνόταν με φαντεζί ενέργειες που έβλαπταν το αποτέλεσμα.
Η Μπάγερν έμενε στο παιχνίδι με προσωπικές ενέργειες και αρκετά δύσκολα και "τυχερά" καλάθια. Όταν στο τρίτο δεκάλεπτο έφθασε η διαφορά στους δεκαπέντε πόντους υπέρ του Θρύλου, οι παίχτες μας χαλάρωσαν. Αυτή την χαλάρωση την εκμεταλλεύτηκαν οι "γερμανοί" και μείωσαν το σκορ. Ο Ολυμπιακός έχασε τελείως στη συγκέντρωσή του και την ψυχραιμία του προεξάρχοντος του Σπανούλη που έχει κάνει κακά παιχνίδια αλλά δεν θυμάμαι άλλη φορά να τον έχω δει τόσο εκνευρισμένο, να χάνει τη συγκέντρωσή του και στην άμυνα και να φορτώνει άγχος όλη την ομάδα.
Ο φουκαράς ο Μπαρτζώκας τον έβγαζε και τον έβαζε, προσπαθώντας να τον συνεφέρει αλλά μάταια. Ήταν φανερό ότι με τον αρχηγό μέσα το παιχνίδι δεν θα είχε αίσιο τέλος. Ο κόουτς λοιπόν στήριξε την τελική ανατροπή, αφού η Μπάγερν είχε καταφέρει να προηγηθεί στο τελευταίο δεκάλεπτο και με πέντε πόντους, στο καθαρό μυαλό του υπέροχου Μάντζαρη, πλαισιωμένου από τους Λο, Λοτζέσκι, Πρίντεζη και Ντάνστον.
Κι ενώ το ματσάκι, εβδομηντακάτι δευτερόλεπτα πριν τη λήξη φαινόταν να καθαρίζει με μια τριποντάρα του Μάντζαρη που έφτασε την υπέρ μας διαφορά στους εφτά, οι διαβόλοι των συνόρων δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη. Τρίποντο από το υπερπέραν για τους γερμανούς και πέντε χαμένες βολές του Γαύρου έφτασαν την διαφορά στον ένα. Κι εκεί που τραγουδούσαμε περίλυποι το "έτσι ήτανε γραμμένο", ο τραυματισμένος Σλούκας έδειξε ψυχραιμία και cojones. Δυο εύστοχες βολές, μια εκπληκτική ψηλή άμυνα και οι λαθρομετανάστες στη μπουζού με την πρεζού. Και πίσω στην Κόλαση.
Η ομάδα μας είναι καλή. Αυτά τα "θέλει δουλειά ακόμη" και πρέπει τούτο, πρέπει τ' άλλο είναι για να δικαιολογούνε μισθό οι επαγγελματίες συνάδελφοι. Εμείς που είμαστε ερασιτέχνες δεν χρειάζεται να αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια. Ασφαλώς και η ομάδα θα γίνεται καλύτερη με το χρόνο, ασφαλώς θα έχει και σκαμπανεβάσματα, ασφαλώς θα έχει και ήττες εκτός προγράμματος, ασφαλώς και δεν θα είναι όλοι οι παίχτες σούπερ σε κάθε παιχνίδι. Αλλά η ομάδα είναι καλή. Αυτό βλέπω, αυτό λέω.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου