Είναι από τις αγαπημένες μου αυτοαπασχολήσεις να κάνω φανταστικούς διαλόγους με άτομα των οποίων εκτιμώ τη σκέψη. Ειδικά όταν δυσκολεύομαι να κοιμηθώ, μια τέτοια άσκηση με βοηθάει αρκετά.
Ο χθεσινοβραδινός μου διάλογος ήταν με τον Νικολακό. Τελευταία ο κατά φαντασίαν φίλος μου δεν παραλείπει, αναφερόμενος στον Σάμαρη, να γράφει ότι δεν είναι κόφτης. Προσοχή! Δεν λέει ότι δε μπορεί να παίξει σαν κόφτης όπως διατείνονταν τόσοι και τόσοι πριν εδραιωθεί ο Ανδρέας στη θέση, λέει ότι δεν είναι κόφτης.
Η διατύπωση του Νικολακό με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υποστηρίζει πως ο Σάμαρης μπορεί να αποδώσει καλύτερα σε άλλη θέση που δεν την αναφέρει αλλά που σίγουρα συνδέεται με πιο δημιουργικό ρόλο. Δε νομίζω ότι ο δημοσιογράφος θεωρεί πως υπάρχει παίχτης του Ολυμπιακού που μπορεί να παίξει καλύτερα τη θέση του κόφτη από τον Σάμαρη. Δεδομένου ότι υπάρχουν αρκετοί ποιοτικοί παίχτες του Θρύλου που παίζουν στο χώρο μεταξύ κέντρου και επίθεσης, λογικό είναι να χρησιμοποιεί ο Μίτσελ τον Ανδρέα εκεί που τον έχει περισσότερο ανάγκη. Όταν λοιπόν λέει ο Νικολακό ότι ο Σάμαρης δεν είναι κόφτης μάλλον εννοεί ότι για τον ίδιο τον παίχτη θα ήταν καλύτερο να αγωνίζεται σε άλλη θέση που του ταιριάζει πιο πολύ. Κατά φυσική συνέπεια θα ήταν καλύτερα για τον Σάμαρη και για την πρόοδό του να αναζητήσει αλλού την τύχη του, τώρα που ανεβαίνουν οι μετοχές του κατακόρυφα.
Το πάω πολύ μακριά; Ίσως αλλά όπως θα προσέξατε οι συλλογισμοί που κάνω σ' αυτόν τον φανταστικό διάλογο έχουν μια συνέπεια. Και η συνέπεια είναι ότι στον Ολυμπιακό ο Σάμαρης, κατά Νικολακό, έχει ένα ρόλο που δεν του πολυταιριάζει. Εδώ λοιπόν διαφωνώ κάθετα.
Ποιος είναι τελικά ο ρόλος του κόφτη; Τα βασικά χαρακτηριστικά της θέσης είναι τα εξής : ο κόφτης κινείται βασικά στο χώρο μπροστά από την άμυνα και η κίνησή του είναι κυρίως οριζόντια και δευτερευόντως κάθετη. Κόβει μπάλες, κλέβει μπάλες, μαρκάρει, κάνει τα απαραίτητα φάουλ και δίνει χρόνο στους συμπαίχτες του να βρουν σωστές θέσεις στην αμυντική τους κίνηση. Όταν η ομάδα κερδίζει τη μπάλα στην άμυνα, παίρνει την πρώτη πάσα και ξεκινάει την επίθεση. Όσο πιο κομπλέ ανταποκρίνεται ο κόφτης σε αυτά τα καθήκοντα, τόσο καλύτερος παίχτης είναι.
Το ερώτημα είναι: διαθέτει ο Σάμαρης αυτά τα χαρακτηριστικά; Η δική μου απάντηση είναι ότι τα διαθέτει. Γιατί λοιπόν να μην παίξει κόφτης; Είναι υποτιμητικό; Μα και ο Γιάγια και ο Πίρλο και ο Μπουσκέτς κόφτες είναι. Δεν είναι υποχρεωτικό να είσαι σώνει και καλά Γκατούζο ή Καρεμπέ! Άλλωστε του Ανδρέα δεν του λείπει ούτε ο τσαμπουκάς ούτε η δύναμη.
Και πάμε παρακάτω: η συμμετοχή του Σάμαρη στην ενδεκάδα προσφέρει και άλλες δυνατότητες στην ομάδα. Ο Μίτσελ βγάζει τον Σαλίνο, περνάει τον Μανιάτη δεξί μπακ, βάζει τον Εντιγκά κόφτη και δίνει στον Ανδρέα ρόλο πιο κοντά στην επίθεση. Με αυτή την αλλαγή η ομάδα γίνεται σαφώς επιθετικότερη, όταν αυτό είναι επιθυμητό.
Αυτό που χαρακτηρίζει την ομάδα του Μίτσελ είναι οι διακριτοί ρόλοι. Ο κόουτς έχει πλήρη εικόνα των χαρακτηριστικών των παιχτών του και τους χρησιμοποιεί όπως πρέπει. Από σχεδόν όλους παίρνει το καλύτερο. Θα έλεγα ότι αυτός που ψάχνεται ακόμη είναι ο Βάις.
Ας δούμε λίγο τα χαρακτηριστικά και τους ρόλους των παιχτών. Μανωλάς, Αβραάμ, Σιόβας είναι στόπερ. Ο Σαλίνο δεξί μπακ όπως και ο Παπάζογλου, ο Μπονγκ αριστερό. Ο Χολέμπας είναι πρωτίστως αριστερό μπακ αλλά είναι και πολύ καλό εξτρέμ. Κλασικοί κόφτες με σωστή οριζόντια κίνηση είναι ο Σάμαρης και ο Εντιγκά. Ο Μανιάτης και ο Γιαταμπαρέ κινούνται περισσότερο προς τα άκρα και συνεργάζονται περισσότερο με τους ακραίους. Ο Μασάντο κινείται από τα άκρα αλλά δουλεύει πολύ καλά και στον άξονα. Ο Τσόρι είναι ένας ποιοτικότατος μεσοκυνηγός που ανοίγει πολύ ωραία και ισορροπημένα το παιχνίδι ενώ πατάει και περιοχή. Ο Βάις είναι ακραίος κυνηγός αλλά συγκλίνει προς το κέντρο και αδυνατεί να βρει ισορροπία στα αμυντικά του καθήκοντα όπου πρέπει να επιτηρεί το αντίπαλο ακραίο μπακ και να βοηθάει τον δικό μας μπακ. Είναι ο παίχτης που θα έλεγα ότι κινείται κάπως χαοτικά στο γήπεδο. Ο Κάμπελ είναι δύναμη στα άκρα αλά μπορεί και σαν σέντερ φορ, το ίδιο και ο Ολαϊτάν. Ο Φουστέρ δεν είναι παίχτης γραμμής, ακόμη κι όταν τυπικά παίζει στα άκρα. Παίζει πίσω από το σέντερ φορ αλλά κινείται σε πολύ μεγάλο χώρο. Κλέβει μπάλες σε σημεία όπου μπορεί να βγάλει άμεση ασίστ ή που μπορεί να ξεκινήσει μια γρήγορη και αποτελεσματική αντεπίθεση. Είναι ο καλύτερος στην πρώτη γραμμή άμυνας. Ο Σαβιόλα είναι σαφώς καλύτερος σαν δεύτερο σέντερ φορ παρά σαν μοναδικός σέντερ. Ο Μήτρογλου είναι ο Μήτρογλου. Ο Σέποβιτς είναι σέντερ που ακόμη φαίνεται να υπολείπεται των άλλων, τουλάχιστον σε προσαρμογή.
Ο Μίτσελ έχει πολλά και καλά εργαλεία. Λένε ότι τον μάστορα τον κάνουν τα εργαλεία. Θα έλεγα ότι μάστορας είναι αυτός που ξέρει να χρησιμοποιεί τα εργαλεία.
Γιώργος Σκιάνης
Ο χθεσινοβραδινός μου διάλογος ήταν με τον Νικολακό. Τελευταία ο κατά φαντασίαν φίλος μου δεν παραλείπει, αναφερόμενος στον Σάμαρη, να γράφει ότι δεν είναι κόφτης. Προσοχή! Δεν λέει ότι δε μπορεί να παίξει σαν κόφτης όπως διατείνονταν τόσοι και τόσοι πριν εδραιωθεί ο Ανδρέας στη θέση, λέει ότι δεν είναι κόφτης.
Η διατύπωση του Νικολακό με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υποστηρίζει πως ο Σάμαρης μπορεί να αποδώσει καλύτερα σε άλλη θέση που δεν την αναφέρει αλλά που σίγουρα συνδέεται με πιο δημιουργικό ρόλο. Δε νομίζω ότι ο δημοσιογράφος θεωρεί πως υπάρχει παίχτης του Ολυμπιακού που μπορεί να παίξει καλύτερα τη θέση του κόφτη από τον Σάμαρη. Δεδομένου ότι υπάρχουν αρκετοί ποιοτικοί παίχτες του Θρύλου που παίζουν στο χώρο μεταξύ κέντρου και επίθεσης, λογικό είναι να χρησιμοποιεί ο Μίτσελ τον Ανδρέα εκεί που τον έχει περισσότερο ανάγκη. Όταν λοιπόν λέει ο Νικολακό ότι ο Σάμαρης δεν είναι κόφτης μάλλον εννοεί ότι για τον ίδιο τον παίχτη θα ήταν καλύτερο να αγωνίζεται σε άλλη θέση που του ταιριάζει πιο πολύ. Κατά φυσική συνέπεια θα ήταν καλύτερα για τον Σάμαρη και για την πρόοδό του να αναζητήσει αλλού την τύχη του, τώρα που ανεβαίνουν οι μετοχές του κατακόρυφα.
Το πάω πολύ μακριά; Ίσως αλλά όπως θα προσέξατε οι συλλογισμοί που κάνω σ' αυτόν τον φανταστικό διάλογο έχουν μια συνέπεια. Και η συνέπεια είναι ότι στον Ολυμπιακό ο Σάμαρης, κατά Νικολακό, έχει ένα ρόλο που δεν του πολυταιριάζει. Εδώ λοιπόν διαφωνώ κάθετα.
Ποιος είναι τελικά ο ρόλος του κόφτη; Τα βασικά χαρακτηριστικά της θέσης είναι τα εξής : ο κόφτης κινείται βασικά στο χώρο μπροστά από την άμυνα και η κίνησή του είναι κυρίως οριζόντια και δευτερευόντως κάθετη. Κόβει μπάλες, κλέβει μπάλες, μαρκάρει, κάνει τα απαραίτητα φάουλ και δίνει χρόνο στους συμπαίχτες του να βρουν σωστές θέσεις στην αμυντική τους κίνηση. Όταν η ομάδα κερδίζει τη μπάλα στην άμυνα, παίρνει την πρώτη πάσα και ξεκινάει την επίθεση. Όσο πιο κομπλέ ανταποκρίνεται ο κόφτης σε αυτά τα καθήκοντα, τόσο καλύτερος παίχτης είναι.
Το ερώτημα είναι: διαθέτει ο Σάμαρης αυτά τα χαρακτηριστικά; Η δική μου απάντηση είναι ότι τα διαθέτει. Γιατί λοιπόν να μην παίξει κόφτης; Είναι υποτιμητικό; Μα και ο Γιάγια και ο Πίρλο και ο Μπουσκέτς κόφτες είναι. Δεν είναι υποχρεωτικό να είσαι σώνει και καλά Γκατούζο ή Καρεμπέ! Άλλωστε του Ανδρέα δεν του λείπει ούτε ο τσαμπουκάς ούτε η δύναμη.
Και πάμε παρακάτω: η συμμετοχή του Σάμαρη στην ενδεκάδα προσφέρει και άλλες δυνατότητες στην ομάδα. Ο Μίτσελ βγάζει τον Σαλίνο, περνάει τον Μανιάτη δεξί μπακ, βάζει τον Εντιγκά κόφτη και δίνει στον Ανδρέα ρόλο πιο κοντά στην επίθεση. Με αυτή την αλλαγή η ομάδα γίνεται σαφώς επιθετικότερη, όταν αυτό είναι επιθυμητό.
Αυτό που χαρακτηρίζει την ομάδα του Μίτσελ είναι οι διακριτοί ρόλοι. Ο κόουτς έχει πλήρη εικόνα των χαρακτηριστικών των παιχτών του και τους χρησιμοποιεί όπως πρέπει. Από σχεδόν όλους παίρνει το καλύτερο. Θα έλεγα ότι αυτός που ψάχνεται ακόμη είναι ο Βάις.
Ας δούμε λίγο τα χαρακτηριστικά και τους ρόλους των παιχτών. Μανωλάς, Αβραάμ, Σιόβας είναι στόπερ. Ο Σαλίνο δεξί μπακ όπως και ο Παπάζογλου, ο Μπονγκ αριστερό. Ο Χολέμπας είναι πρωτίστως αριστερό μπακ αλλά είναι και πολύ καλό εξτρέμ. Κλασικοί κόφτες με σωστή οριζόντια κίνηση είναι ο Σάμαρης και ο Εντιγκά. Ο Μανιάτης και ο Γιαταμπαρέ κινούνται περισσότερο προς τα άκρα και συνεργάζονται περισσότερο με τους ακραίους. Ο Μασάντο κινείται από τα άκρα αλλά δουλεύει πολύ καλά και στον άξονα. Ο Τσόρι είναι ένας ποιοτικότατος μεσοκυνηγός που ανοίγει πολύ ωραία και ισορροπημένα το παιχνίδι ενώ πατάει και περιοχή. Ο Βάις είναι ακραίος κυνηγός αλλά συγκλίνει προς το κέντρο και αδυνατεί να βρει ισορροπία στα αμυντικά του καθήκοντα όπου πρέπει να επιτηρεί το αντίπαλο ακραίο μπακ και να βοηθάει τον δικό μας μπακ. Είναι ο παίχτης που θα έλεγα ότι κινείται κάπως χαοτικά στο γήπεδο. Ο Κάμπελ είναι δύναμη στα άκρα αλά μπορεί και σαν σέντερ φορ, το ίδιο και ο Ολαϊτάν. Ο Φουστέρ δεν είναι παίχτης γραμμής, ακόμη κι όταν τυπικά παίζει στα άκρα. Παίζει πίσω από το σέντερ φορ αλλά κινείται σε πολύ μεγάλο χώρο. Κλέβει μπάλες σε σημεία όπου μπορεί να βγάλει άμεση ασίστ ή που μπορεί να ξεκινήσει μια γρήγορη και αποτελεσματική αντεπίθεση. Είναι ο καλύτερος στην πρώτη γραμμή άμυνας. Ο Σαβιόλα είναι σαφώς καλύτερος σαν δεύτερο σέντερ φορ παρά σαν μοναδικός σέντερ. Ο Μήτρογλου είναι ο Μήτρογλου. Ο Σέποβιτς είναι σέντερ που ακόμη φαίνεται να υπολείπεται των άλλων, τουλάχιστον σε προσαρμογή.
Ο Μίτσελ έχει πολλά και καλά εργαλεία. Λένε ότι τον μάστορα τον κάνουν τα εργαλεία. Θα έλεγα ότι μάστορας είναι αυτός που ξέρει να χρησιμοποιεί τα εργαλεία.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου