ΠΕΡΙ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
Παρακολουθώντας τον χθεσινό αγώνα μπάσκετ μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ άκουγα συνέχεια τον εκφωνητή να αναφέρεται με θαυμασμό στο πόσο εξαιρετικό είναι το παιχνίδι επειδή ήταν κοντά στο σκορ οι δύο ομάδες. Το ίδιο διάβασα και σήμερα με τον σχολιασμό "ως το καλύτερο παιχνίδι μέχρι τώρα στο πρωτάθλημα ".
Πρόκειται προφανώς για δημοσιογραφική διαστροφή και εξηγούμαι .
Για να έχουμε μία αμφίρροπη αναμέτρηση σε οποιοδήποτε ομαδικό σπορ πρέπει οι ομάδες να είναι περίπου ισοδύναμες. Όταν όμως παίζει μια πανίσχυρη ομάδα με μία άλλη δυό - τρεις κλάσεις κατώτερη πως μπορεί να γίνει ανταγωνιστικό το παιχνίδι ; Μόνο με ένα τρόπο . Να πάρουν ένα υπνάκο οι παίκτες της καλύτερης ομάδας ελπίζοντας οι " ουδέτεροι " ότι μπορεί να μην ξυπνήσουν κιόλας , και το παιχνίδι να κριθεί στην κόψη του ξυραφιού.
Κάτι τέτοιο έγινε χθες . Οι παίκτες με τα κόκκινα λίγο νύσταζαν ,λίγο βαριόντουσαν , λίγο δεν ήθελαν να τρέξουν και ούτε μπορούσαν να συγκεντρωθούν και έτσι το παιχνίδι για περίπου 35 λεπτά είχε ένα κλειστό σκορ. Από ποιότητα σκέτη σούπα . Πάμπολλα λάθη , αστοχία σε όλες τις κατηγορίες των σουτ, ανύπαρκτες άμυνες και επιπολαιότητες στην επίθεση . Αυτή η σούπα βαπτίστηκε " το καλύτερο παιχνίδι του πρωταθλήματος " . Αν δε ο Ολυμπιακός κατάφερνε να χάσει θα ήταν το καλύτερο παιχνίδι της δεκαετίας.
Εγώ λοιπόν ως Ολυμπιακός αλλά και ως φίλαθλος που πραγματικά διψά για ποιοτικό θέαμα γουστάρω τους παίκτες να μπαίνουν τσιτωμένοι , να παίζουν 40 λεπτά σκυλίσια άμυνα και να ρίχνουν 50 πόντους ( στο ποδόσφαιρο πεντάρες ) διαφορά σε όλες αυτές τις ομαδούλες . Τότε είμαι ικανοποιημένος από την ομάδα μου . Όταν δηλαδή βγάζει τα ποιοτικά στοιχεία που διαθέτει στους αγωνιστικούς χώρους και όχι όταν σέρνεται και δείχνει ισοδύναμη με κατώτερες ομάδες με χαμηλούς στόχους .
Επειδή πέφτει πολύ μοιρολόι από τους δημοσιογραφικούς κύκλους ότι δυστυχώς δεν έχουμε ανταγωνιστικό πρωτάθλημα ,αναφερόμενοι στο ποδόσφαιρο κυρίως , δεν μας λένε τι πρέπει να γίνει . Να ανέβουν οι άλλοι στο επίπεδό μας δεν φαίνεται ρεαλιστικό . Τι αλήθεια επιθυμούν ;
Ο Βαγγέλης Ιωάννου είναι πραγματικά μια ξεχωριστή περίπτωση : ενώ δεν είναι άσχετος από μπάσκετ, λες και έχει κάνει τάμα να αυτογελοιοποιηθεί στον υπέρτατο βαθμό. Ων ολυμπιακός, προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να κρατηθεί από λεπτομέρειες για να αποδείξει το αντίθετο. Προσθέτω σε όλα αυτά που είπες Βαγγέλη την απίθανη κατάσταση όπου σχολιάζει επί μακρόν την φάση στο τέλος του ημιχρόνου που ο Λο βάζει το τρίποντο ενώ προηγουμένως "μπορεί και να έκανε επιθετικό φάουλ". Έτσι ακριβώς : μπορεί και να έκανε. Και αφού δείχνουν και ξαναδείχνουν τη φάση και δε μπορούν να ξεκολλήσουν από το "μπορεί και να έκανε", ο ολυμπιακάρας Ιωάννου αποφαίνεται ότι αν αυτή η φάση γινόταν στο τέλος του αγώνα μπορεί και να την συζητάγαμε... χρόνια. Θεέ μου, σε παρακαλώ, φύλαγέ μας από τέτοιους ολυμπιακάρες!
ΑπάντησηΔιαγραφή