Στον Τρωικό πόλεμο, επειδή ο ελληνικός στρατός είχε φτάσει σε αδιέξοδο με την άρνηση του Αχιλλέα να αγωνιστεί, ο Πάτροκλος φόρεσε την πανοπλία του φίλου του για να τρομάξει τους Τρώες. Το αποτέλεσμα ήταν θλιβερό. Ο Πάτροκλος έπεσε από το σπαθί του Έκτορα γιατί δεν ήταν Αχιλλέας.
Στο χθεσινό παιχνίδι, η Εθνική έπαιξε εξαιρετικά. Η πρόκριση ήρθε εύκολα γιατί οι έλληνες χρησιμοποίησαν όλα τα όπλα τους :
Κανείς παίχτης δεν κρύφτηκε. Όλοι έτρεξαν. Εντέλει φόρεσαν την πανοπλία εκείνοι που την άξιζαν.
Το στήσιμο της ομάδας ήταν ιδανικό γι αυτό το παιχνίδι. Κλείσαμε όλους τους διαδρόμους και βγαίναμε πάντα πρώτοι πάνω στη μπάλα. Έτσι κερδίσαμε και αρκετές μπάλες που μας βγάλανε στην κόντρα. Αν ήμασταν λίγο καλύτεροι στις τελικές αποφάσεις, θα είχαμε βάλει και άλλα γκολ.
Η αμυντική μας γραμμή ήταν πάλι εκπληκτική. Φάγαμε γκολ από διαβολική σύμπτωση και δεν το υπολογίζω. Ο Τοροσίδης πολύ σταθερός αμυντικά, χωρίς να φτάσει τα υψηλά του στάνταρ επιθετικά. Ο Παπασταθόπουλος Μπόμπι Μουρ. Ο Σιόβας εγγύηση, εμπνέει πια μεγάλη σιγουριά. Για τον Χολέμπας τι να πεις; Τον χαζεύεις. Αμυντικά και επιθετικά φοβερός. Οι ρουμάνοι θα τον βλέπουν για καιρό στον ύπνο τους.
Στο κέντρο, ο Τζιόλης βοήθησε με τον γνωστό του τρόπο, σαν στήριγμα για την κυκλοφορία της μπάλας και αμυντικά σαν σύρτης. Ο Μανιάτης κατάπιε πάλι άπειρα χιλιόμετρα. Ο Καραγκούνης, όσο άντεχε, έπαιξε σαν εικοσάρης. Αλλά και όταν ήταν εικοσάρης, τόσο άντεχε. Ήταν συγκλονιστικός σε πάθος αλλά και καθαρό μυαλό. Με μια σπουδαία μπαλιά στο γκολ του Μήτρογλου.
Μπροστά, ο Σαμαράς δεν ήταν μόνο μπροστά. Ήταν παντού όπως πάντα. Απίστευτες δυνάμεις, ως συνήθως ο κύριος μοχλός ανάπτυξης της ομάδας, αυτή τη φορά μαζί με τον Χολέμπας. Όπως παρατήρησε σε πρόσφατο άρθρο του ο Νικολακόπουλος, κάτι του λείπει στο τέλος. Μοιάζει σα να περιμένει κάποια κίνηση από τους συμπαίχτες του που δεν την βλέπει και έτσι κρατάει τη μπάλα και σπαταλάει πολλές από τις αξιόλογες προσπάθειες του. Για τον Μήτρογλου μιλάνε τα έργα του. Σε κάθε παιχνίδι ανεβάζει την τιμή του. Ίσως κανείς μας δε μπορεί να φανταστεί πόσο ψηλά θα φτάσει αυτό το παλικάρι. Ο Σαλπιγγίδης έδειξε πάλι φοβερή διάθεση, βοήθησε και έτρεξε παντού αλλά δεν φάνηκε, αυτή τη φορά, επιθετικά.
Οι ρουμάνοι έχουν τελικά μια μέτρια ομάδα. Δεν έδειξαν τίποτα που να δικαιολογεί την αισιοδοξία τους πριν τα παιχνίδια. Αυτό δείχνει ότι έχουν μικρύνει και σα νοοτροπία. Δεν ξέρουν ποιοι πραγματικά είναι. Πήραν αναπόφευκτα αυτό που τους άξιζε. Μια θέση στον καναπέ.
Γιώργος Σκιάνης
Στο χθεσινό παιχνίδι, η Εθνική έπαιξε εξαιρετικά. Η πρόκριση ήρθε εύκολα γιατί οι έλληνες χρησιμοποίησαν όλα τα όπλα τους :
Κανείς παίχτης δεν κρύφτηκε. Όλοι έτρεξαν. Εντέλει φόρεσαν την πανοπλία εκείνοι που την άξιζαν.
Το στήσιμο της ομάδας ήταν ιδανικό γι αυτό το παιχνίδι. Κλείσαμε όλους τους διαδρόμους και βγαίναμε πάντα πρώτοι πάνω στη μπάλα. Έτσι κερδίσαμε και αρκετές μπάλες που μας βγάλανε στην κόντρα. Αν ήμασταν λίγο καλύτεροι στις τελικές αποφάσεις, θα είχαμε βάλει και άλλα γκολ.
Η αμυντική μας γραμμή ήταν πάλι εκπληκτική. Φάγαμε γκολ από διαβολική σύμπτωση και δεν το υπολογίζω. Ο Τοροσίδης πολύ σταθερός αμυντικά, χωρίς να φτάσει τα υψηλά του στάνταρ επιθετικά. Ο Παπασταθόπουλος Μπόμπι Μουρ. Ο Σιόβας εγγύηση, εμπνέει πια μεγάλη σιγουριά. Για τον Χολέμπας τι να πεις; Τον χαζεύεις. Αμυντικά και επιθετικά φοβερός. Οι ρουμάνοι θα τον βλέπουν για καιρό στον ύπνο τους.
Στο κέντρο, ο Τζιόλης βοήθησε με τον γνωστό του τρόπο, σαν στήριγμα για την κυκλοφορία της μπάλας και αμυντικά σαν σύρτης. Ο Μανιάτης κατάπιε πάλι άπειρα χιλιόμετρα. Ο Καραγκούνης, όσο άντεχε, έπαιξε σαν εικοσάρης. Αλλά και όταν ήταν εικοσάρης, τόσο άντεχε. Ήταν συγκλονιστικός σε πάθος αλλά και καθαρό μυαλό. Με μια σπουδαία μπαλιά στο γκολ του Μήτρογλου.
Μπροστά, ο Σαμαράς δεν ήταν μόνο μπροστά. Ήταν παντού όπως πάντα. Απίστευτες δυνάμεις, ως συνήθως ο κύριος μοχλός ανάπτυξης της ομάδας, αυτή τη φορά μαζί με τον Χολέμπας. Όπως παρατήρησε σε πρόσφατο άρθρο του ο Νικολακόπουλος, κάτι του λείπει στο τέλος. Μοιάζει σα να περιμένει κάποια κίνηση από τους συμπαίχτες του που δεν την βλέπει και έτσι κρατάει τη μπάλα και σπαταλάει πολλές από τις αξιόλογες προσπάθειες του. Για τον Μήτρογλου μιλάνε τα έργα του. Σε κάθε παιχνίδι ανεβάζει την τιμή του. Ίσως κανείς μας δε μπορεί να φανταστεί πόσο ψηλά θα φτάσει αυτό το παλικάρι. Ο Σαλπιγγίδης έδειξε πάλι φοβερή διάθεση, βοήθησε και έτρεξε παντού αλλά δεν φάνηκε, αυτή τη φορά, επιθετικά.
Οι ρουμάνοι έχουν τελικά μια μέτρια ομάδα. Δεν έδειξαν τίποτα που να δικαιολογεί την αισιοδοξία τους πριν τα παιχνίδια. Αυτό δείχνει ότι έχουν μικρύνει και σα νοοτροπία. Δεν ξέρουν ποιοι πραγματικά είναι. Πήραν αναπόφευκτα αυτό που τους άξιζε. Μια θέση στον καναπέ.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου