Είδα ένα όνειρο. Μέρες που είναι, το όνειρό μου είχε σχέση με την ιδανική κοινωνία που φανταζόμασταν παιδιά.
Έξω από το γραφείο του Μίτσελ στου Ρέντη, έχει σχηματιστεί μια ουρά, τουλάχιστον δύο χιλιομέτρων. Χιλιάδες δημοσιογράφοι αλλά και απλοί προπονητές της εξέδρας περιμένουν υπομονετικά να φιλήσουν το χέρι του Μίτσελ, να του ζητήσουν συχώρεση, ευχή και ευλογία.
Μέσα στο γραφείο του Μίτσελ τους προϋπαντά ο Θεός Παντούλας βλοσυρός που με μια δυνατή κλωτσιά στα μαλακά τους ξαπλώνει στα τέσσερα για να τους διευκολύνει στη μετάνοια.
Κάποιοι στο δρόμο, πριν φτάσουν στο γραφείο του Μίτσελ, ψάχνουν να βρουν κάποιους παίχτες. Ο Πανούτσος ψάχνει τον Σαλίνο αλλά τρέμει και μόνο στην ιδέα του παγωμένου μαχαιροβγαλτικού βλέμματος που θα του ρίξει, αυτός ο άχρηστος που τώρα έγινε μικρός Μαϊκόν. Κάποιοι πάνε να ζητήσουν συγνώμη από τον Χολέμπας που τον λέγανε κατσίκι και θεωρούσαν υπερβολικά τα δύο μύρια για την μεταγραφή του. Άλλοι πήγανε στο Σάμαρη να τον διαβεβαιώσουν ότι είναι το καλύτερο εξάρι και όχι ένα μέτριο οχτάρι, όπως λέγανε πριν από δύο μήνες. Τον Χελάκη τον πάνε σπρώχνοντας γιατί δεν ξέρει πού να πρωτοπάει. Έχει κόψει το μούσι για κάλυψη.
Μετά ξύπνησα. Δεν υπάρχει ιδανική κοινωνία ούτε δημοσιογράφοι που να παραδέχονται τις γκάφες τους. Υπάρχουν μόνο ακροβάτες και κωλοτούμπες. Εγώ πάντως, αυτό το όνειρο το φχαριστήθηκα.
Γιώργος Σκιάνης
Έξω από το γραφείο του Μίτσελ στου Ρέντη, έχει σχηματιστεί μια ουρά, τουλάχιστον δύο χιλιομέτρων. Χιλιάδες δημοσιογράφοι αλλά και απλοί προπονητές της εξέδρας περιμένουν υπομονετικά να φιλήσουν το χέρι του Μίτσελ, να του ζητήσουν συχώρεση, ευχή και ευλογία.
Μέσα στο γραφείο του Μίτσελ τους προϋπαντά ο Θεός Παντούλας βλοσυρός που με μια δυνατή κλωτσιά στα μαλακά τους ξαπλώνει στα τέσσερα για να τους διευκολύνει στη μετάνοια.
Κάποιοι στο δρόμο, πριν φτάσουν στο γραφείο του Μίτσελ, ψάχνουν να βρουν κάποιους παίχτες. Ο Πανούτσος ψάχνει τον Σαλίνο αλλά τρέμει και μόνο στην ιδέα του παγωμένου μαχαιροβγαλτικού βλέμματος που θα του ρίξει, αυτός ο άχρηστος που τώρα έγινε μικρός Μαϊκόν. Κάποιοι πάνε να ζητήσουν συγνώμη από τον Χολέμπας που τον λέγανε κατσίκι και θεωρούσαν υπερβολικά τα δύο μύρια για την μεταγραφή του. Άλλοι πήγανε στο Σάμαρη να τον διαβεβαιώσουν ότι είναι το καλύτερο εξάρι και όχι ένα μέτριο οχτάρι, όπως λέγανε πριν από δύο μήνες. Τον Χελάκη τον πάνε σπρώχνοντας γιατί δεν ξέρει πού να πρωτοπάει. Έχει κόψει το μούσι για κάλυψη.
Μετά ξύπνησα. Δεν υπάρχει ιδανική κοινωνία ούτε δημοσιογράφοι που να παραδέχονται τις γκάφες τους. Υπάρχουν μόνο ακροβάτες και κωλοτούμπες. Εγώ πάντως, αυτό το όνειρο το φχαριστήθηκα.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου