Η απόλυτη καθιέρωση του Σάμαρη στον Ολυμπιακό είναι όντως η μεγάλη φετινή έκπληξη του πρωταθλήματος υπό την έννοια ότι ελάχιστοι ως κανείς περίμεναν αυτή την εξέλιξη. Έχω γράψει ότι προσωπικά δεν περίμενα κάτι το ιδιαίτερο από τον Ανδρέα, με βάση τις εμφανίσεις του στον Πανιώνιο. Από την ομάδα της Νέας Σμύρνης είχα ξεχωρίσει τον Κολοβό. Όμως...
Όμως για να έρθει ο Σάμαρης στον Ολυμπιακό, με τον προγραμματισμό που υπάρχει τώρα στην ομάδα, είχε περάσει από κρησάρα.Είχε γίνει σκάουτινγκ και το κυριότερο, υπήρχαν σίγουρα πληροφορίες μέσα από την ομάδα για το ταλέντο του, τον χαρακτήρα του, την ψυχική και πνευματική του ωριμότητα. Πολύ καλά λόγια για τον Ανδρέα, για παράδειγμα, είχα ακούσει από τον Δημήτρη Ελευθερόπουλο.
Δεν βρέθηκε λοιπόν ο Σάμαρης στον Ολυμπιακό από το πουθενά. Αν ήταν είκοσι χρονών θα έλεγα ότι επρόκειτο για μια κίνηση με το βλέμμα στο μέλλον, όπως έγινε με Κολοβό, Μπουχαλάκη και Τζανακάκη. Αν βγούνε καλώς, αν δεν βγούνε δεν πειράζει. Είναι νέοι και πρέπει να δοκιμαστούν. Ο Σάμαρης όμως είναι εικοσιτέσσερα. Για να έρθει στο λιμάνι, πρέπει να είχε κάτι παραπάνω από απλό ταλέντο. Συνεπώς, εκτός από τον Μίτσελ που τον ανέδειξε, αξίζουν συγχαρητήρια και αυτοί που τον έφεραν στην ομάδα που δεν βλέπω να αναφέρονται πουθενά.
Φεύγω από τον Σάμαρη και πάω σε άλλον παίχτη που μου άρεσε προχθές και ας άκουσε, όπως γράψανε, τα σχολιανά του από τον Μίτσελ στο ημίχρονο. Φαντάζομαι ότι κατσαδιάστηκε για την φάση του γκολ.
Μιλάω φυσικά για τον Μπονγκ. Μου φάνηκε πολύ φρέσκος, γεμάτος ενέργεια και έτοιμος να διεισδύσει από τα πλάγια, να συνεργαστεί και να απειλήσει. Δεν θα μου φαινόταν καθόλου κακή ιδέα να συνθέσει με τον Χολέμπας την αριστερή πτέρυγα στο ματς με την Παρί. Όπως δε θα μου φαινόταν κακή ιδέα να παίξει ο Σάμαρης πιο μπροστά, σαν πλέι μέικερ, με τους Εντινγκά και Μανιάτη πίσω του.
Φυσικά ο Μίτσελ είναι εκείνος που γνωρίζει ποιοι πρέπει να παίξουν. Το καλό είναι ότι έχει πολλές και καλές επιλογές οι οποίες μπορούν να χρησιμεύσουν και στην εξέλιξη του παιχνιδιού. Ίδωμεν.
Γιώργος Σκιάνης
Όμως για να έρθει ο Σάμαρης στον Ολυμπιακό, με τον προγραμματισμό που υπάρχει τώρα στην ομάδα, είχε περάσει από κρησάρα.Είχε γίνει σκάουτινγκ και το κυριότερο, υπήρχαν σίγουρα πληροφορίες μέσα από την ομάδα για το ταλέντο του, τον χαρακτήρα του, την ψυχική και πνευματική του ωριμότητα. Πολύ καλά λόγια για τον Ανδρέα, για παράδειγμα, είχα ακούσει από τον Δημήτρη Ελευθερόπουλο.
Δεν βρέθηκε λοιπόν ο Σάμαρης στον Ολυμπιακό από το πουθενά. Αν ήταν είκοσι χρονών θα έλεγα ότι επρόκειτο για μια κίνηση με το βλέμμα στο μέλλον, όπως έγινε με Κολοβό, Μπουχαλάκη και Τζανακάκη. Αν βγούνε καλώς, αν δεν βγούνε δεν πειράζει. Είναι νέοι και πρέπει να δοκιμαστούν. Ο Σάμαρης όμως είναι εικοσιτέσσερα. Για να έρθει στο λιμάνι, πρέπει να είχε κάτι παραπάνω από απλό ταλέντο. Συνεπώς, εκτός από τον Μίτσελ που τον ανέδειξε, αξίζουν συγχαρητήρια και αυτοί που τον έφεραν στην ομάδα που δεν βλέπω να αναφέρονται πουθενά.
Φεύγω από τον Σάμαρη και πάω σε άλλον παίχτη που μου άρεσε προχθές και ας άκουσε, όπως γράψανε, τα σχολιανά του από τον Μίτσελ στο ημίχρονο. Φαντάζομαι ότι κατσαδιάστηκε για την φάση του γκολ.
Μιλάω φυσικά για τον Μπονγκ. Μου φάνηκε πολύ φρέσκος, γεμάτος ενέργεια και έτοιμος να διεισδύσει από τα πλάγια, να συνεργαστεί και να απειλήσει. Δεν θα μου φαινόταν καθόλου κακή ιδέα να συνθέσει με τον Χολέμπας την αριστερή πτέρυγα στο ματς με την Παρί. Όπως δε θα μου φαινόταν κακή ιδέα να παίξει ο Σάμαρης πιο μπροστά, σαν πλέι μέικερ, με τους Εντινγκά και Μανιάτη πίσω του.
Φυσικά ο Μίτσελ είναι εκείνος που γνωρίζει ποιοι πρέπει να παίξουν. Το καλό είναι ότι έχει πολλές και καλές επιλογές οι οποίες μπορούν να χρησιμεύσουν και στην εξέλιξη του παιχνιδιού. Ίδωμεν.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου