Αυτό που με κάνει ευτυχισμένο περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στην εφετινή σεζόν δεν είναι ούτε οι πιστολιές του Μήτρογλου, ούτε ο Κέρβερος Ρομπέρτο, ούτε ο σίφουνας Βάις. Είναι ένας παίχτης που τον είχα πρώτο φαβορί για δανεικό. Είναι ο εξαιρετικός κύριος Αντρέας Σάμαρης.
Άλλος τέτοιος κεντρικός παίχτης δεν υπάρχει στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ένα αμυντικό χαφ που κινείται παντού, κόβει, ξεμαρκάρεται εύκολα με τη μπάλα στα πόδια από ένα και δύο παίχτες για να δει το γήπεδο ελεύθερο μπροστά του, οργανώνει με καίριες μπαλιές, κοντινές μακρινές, χαμηλές και ψηλές, κάνοντας γενικά πολύ λίγα λάθη.
Αυτό που κάνει εντύπωση στον Σάμαρη δεν είναι η μπάλα που παίζει. Είναι η πέραν κάθε λογικής πρόγνωσης βελτίωσή του. Στην αρχή της σεζόν είχαμε εντοπίσει τα εύκολα λάθη του σε ευαίσθητους χώρους. Σήμερα αυτά τα έχει μειώσει σημαντικά, πράγμα που δεν θυμάμαι νάχει κάνει άλλος παίχτης σε τόσο μικρό διάστημα. Πρόχειρο έχω το παράδειγμα του Άντζα που του πήρε πολλά χρόνια για να κόψει αυτό το κουσούρι.
Στα πρώτα δύο ευρωπαϊκά ματς, ο Σάμαρης εκτέθηκε στα κόρνερ των αντιπάλων. Στο πρώτο έφαγε δύο εύκολα γκολ από τον προσωπικό του αντίπαλο και στο δεύτερο, προσπαθώντας να αντιδράσει χρησιμοποιώντας τα χέρια, το έκανε τόσο άτσαλα που υπέπεσε σε δύο πέναλτι εκ των οποίων σφυρίχτηκε το δεύτερο. Είμαι σίγουρος ότι ο Αντρέας θα δούλεψε τόσο πολύ αυτή του την αδυναμία, ώστε σύντομα να είναι έτοιμος να αμυνθεί στα κόρνερ καλύτερα από κάθε συμπαίχτη του.
Ο Σάμαρης έχει αναμφισβήτητα το ταλέντο. Εκείνα όμως που τον κάνουν να ξεχωρίζει είναι το μυαλό, ο εγωισμός, η ατομική δουλειά για βελτίωση, η παθιασμένη αγάπη για το ποδόσφαιρο. Δεν είναι απλά ένας καλλιτέχνης της μπάλας. Είναι ένας αναγεννησιακός άνθρωπος του ποδοσφαίρου, πολυτάλαντος και πολυπράγμων.
Γιώργος Σκιάνης
Άλλος τέτοιος κεντρικός παίχτης δεν υπάρχει στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ένα αμυντικό χαφ που κινείται παντού, κόβει, ξεμαρκάρεται εύκολα με τη μπάλα στα πόδια από ένα και δύο παίχτες για να δει το γήπεδο ελεύθερο μπροστά του, οργανώνει με καίριες μπαλιές, κοντινές μακρινές, χαμηλές και ψηλές, κάνοντας γενικά πολύ λίγα λάθη.
Αυτό που κάνει εντύπωση στον Σάμαρη δεν είναι η μπάλα που παίζει. Είναι η πέραν κάθε λογικής πρόγνωσης βελτίωσή του. Στην αρχή της σεζόν είχαμε εντοπίσει τα εύκολα λάθη του σε ευαίσθητους χώρους. Σήμερα αυτά τα έχει μειώσει σημαντικά, πράγμα που δεν θυμάμαι νάχει κάνει άλλος παίχτης σε τόσο μικρό διάστημα. Πρόχειρο έχω το παράδειγμα του Άντζα που του πήρε πολλά χρόνια για να κόψει αυτό το κουσούρι.
Στα πρώτα δύο ευρωπαϊκά ματς, ο Σάμαρης εκτέθηκε στα κόρνερ των αντιπάλων. Στο πρώτο έφαγε δύο εύκολα γκολ από τον προσωπικό του αντίπαλο και στο δεύτερο, προσπαθώντας να αντιδράσει χρησιμοποιώντας τα χέρια, το έκανε τόσο άτσαλα που υπέπεσε σε δύο πέναλτι εκ των οποίων σφυρίχτηκε το δεύτερο. Είμαι σίγουρος ότι ο Αντρέας θα δούλεψε τόσο πολύ αυτή του την αδυναμία, ώστε σύντομα να είναι έτοιμος να αμυνθεί στα κόρνερ καλύτερα από κάθε συμπαίχτη του.
Ο Σάμαρης έχει αναμφισβήτητα το ταλέντο. Εκείνα όμως που τον κάνουν να ξεχωρίζει είναι το μυαλό, ο εγωισμός, η ατομική δουλειά για βελτίωση, η παθιασμένη αγάπη για το ποδόσφαιρο. Δεν είναι απλά ένας καλλιτέχνης της μπάλας. Είναι ένας αναγεννησιακός άνθρωπος του ποδοσφαίρου, πολυτάλαντος και πολυπράγμων.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου