Τελευταία ακούμε πολλά για την κωλοφαρδία του Μίτσελ. Μακάρι ο άνθρωπος να είναι κωλόφαρδος. Για να είμαστε όμως ειλικρινείς, αυτοί που κάποιοι χαρακτηρίζουν κωλόφαρδους είναι απλά ικανοί, τολμηροί και παίρνουν ευθύνες και αποφάσεις που δεν θα πάρουν εκείνοι που τους κατηγορούν.
Ο Μίτσελ ήταν με το μάγκνουμ στον κρόταφο και τον κόκκορα σηκωμένο. Δεν διαχειρίστηκε συμβιβαστικά την κατάσταση, πήρε τις δικές του αποφάσεις, έπαιξε με τον τρόπο που ήθελε και έφερε κάποια αποτελέσματα. Με την Άντερλεχτ είχε τύχη. Θέλετε μπόλικη τύχη; Μπόλικη τύχη. Με την Παρί δεν είχε. Στα άλλα ματς είχε τύχη; Πού; Στο 6-0 με τη Βέροια, στο 5-0 με τον Λεβαδειακό ή στο 4-0 με την Ξάνθη; Μήπως στο 5-1 με τον Φωκικό, χρησιμοποιώντας μέχρι και τον δεκαεφτάρη Βέργο;
Εκεί όμως που πραγματικά δεν είχε τύχη ο Μίτσελ ήταν στις μεταγραφές. Ο Μπόατεγκ έγινε Πουλόπουλος, ο Λεόν δεν έκατσε, του Βερδού δεν ήθελε η γυναίκα και ο Μιγκέλ Τόρες είναι το μέγα μυστήριο αφού κανείς δεν θέλει να μας ενημερώσει για την πραγματική κατάστασή του.
Φταίει ο Μίτσελ γι αυτά; Η γνώμη μου είναι όχι γιατί οι επιλογές του ήταν καλές, όπως χρυσή αποδείχτηκε και η επιλογή του Ρομπέρτο. Τώρα όταν μπαίνουν στην εξίσωση η γυναίκα του ενός και η παράνοια του άλλου, σε τι μπορεί να φταίει ο κόουτς;
Από την άλλη, υπάρχει μια παράμετρος που δικαιώνει πλήρως τον Μίτσελ. Είναι κάποιοι παίχτες με τους οποίους δεν ήθελε να συνεργαστεί και τους έδωσε πασαπόρτι. Όταν έφυγε ο Τζιμπούρ όλοι έλεγαν : μα τον πρώτο σκόρερ; Λείπει λοιπόν σε κανέναν τώρα ο Τζιμπούρ; Δεν λείπει καν ο συμπαθέστατος και ποιοτικός Αμπντούν που ήταν MVP του περυσινού πρωταθλήματος, πόσο μάλλον ο Πίνο, ο Βλαχοδήμος και ο Λυκογιάννης. Ο Φετφατζίδης και ο Φέισα πουλήθηκαν και καλώς πουλήθηκαν. Ο Κοντρέρας πήρε την ελευθέρας του. Εδώ δεν έπαιζε ρόλο η τύχη. Ήταν επιλογές που αποδείχτηκαν σωστές.
Κατά συνέπεια : όταν μιλάμε για τύχη, ο Μίτσελ Γκονζάλες είδε κυρίως την άσχημη όψη της. Και της πήγε κόντρα. Επιμένετε να κρατάτε το 0-3 με την Άντερλεχτ; Κρατήστε το και μακάρι να έρθουν και άλλα τέτοια. Αλλά ο Μίτσελ δεν είναι τυχερός. Αν έπρεπε να τον χαρακτηρίσω οπωσδήποτε κάπως, θα τον έλεγα μάγκα.
Γιώργος Σκιάνης
Ο Μίτσελ ήταν με το μάγκνουμ στον κρόταφο και τον κόκκορα σηκωμένο. Δεν διαχειρίστηκε συμβιβαστικά την κατάσταση, πήρε τις δικές του αποφάσεις, έπαιξε με τον τρόπο που ήθελε και έφερε κάποια αποτελέσματα. Με την Άντερλεχτ είχε τύχη. Θέλετε μπόλικη τύχη; Μπόλικη τύχη. Με την Παρί δεν είχε. Στα άλλα ματς είχε τύχη; Πού; Στο 6-0 με τη Βέροια, στο 5-0 με τον Λεβαδειακό ή στο 4-0 με την Ξάνθη; Μήπως στο 5-1 με τον Φωκικό, χρησιμοποιώντας μέχρι και τον δεκαεφτάρη Βέργο;
Εκεί όμως που πραγματικά δεν είχε τύχη ο Μίτσελ ήταν στις μεταγραφές. Ο Μπόατεγκ έγινε Πουλόπουλος, ο Λεόν δεν έκατσε, του Βερδού δεν ήθελε η γυναίκα και ο Μιγκέλ Τόρες είναι το μέγα μυστήριο αφού κανείς δεν θέλει να μας ενημερώσει για την πραγματική κατάστασή του.
Φταίει ο Μίτσελ γι αυτά; Η γνώμη μου είναι όχι γιατί οι επιλογές του ήταν καλές, όπως χρυσή αποδείχτηκε και η επιλογή του Ρομπέρτο. Τώρα όταν μπαίνουν στην εξίσωση η γυναίκα του ενός και η παράνοια του άλλου, σε τι μπορεί να φταίει ο κόουτς;
Από την άλλη, υπάρχει μια παράμετρος που δικαιώνει πλήρως τον Μίτσελ. Είναι κάποιοι παίχτες με τους οποίους δεν ήθελε να συνεργαστεί και τους έδωσε πασαπόρτι. Όταν έφυγε ο Τζιμπούρ όλοι έλεγαν : μα τον πρώτο σκόρερ; Λείπει λοιπόν σε κανέναν τώρα ο Τζιμπούρ; Δεν λείπει καν ο συμπαθέστατος και ποιοτικός Αμπντούν που ήταν MVP του περυσινού πρωταθλήματος, πόσο μάλλον ο Πίνο, ο Βλαχοδήμος και ο Λυκογιάννης. Ο Φετφατζίδης και ο Φέισα πουλήθηκαν και καλώς πουλήθηκαν. Ο Κοντρέρας πήρε την ελευθέρας του. Εδώ δεν έπαιζε ρόλο η τύχη. Ήταν επιλογές που αποδείχτηκαν σωστές.
Κατά συνέπεια : όταν μιλάμε για τύχη, ο Μίτσελ Γκονζάλες είδε κυρίως την άσχημη όψη της. Και της πήγε κόντρα. Επιμένετε να κρατάτε το 0-3 με την Άντερλεχτ; Κρατήστε το και μακάρι να έρθουν και άλλα τέτοια. Αλλά ο Μίτσελ δεν είναι τυχερός. Αν έπρεπε να τον χαρακτηρίσω οπωσδήποτε κάπως, θα τον έλεγα μάγκα.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου