Μπαρτζώκας και Μίτσελ πάνε φέτος τις ομάδες τους τρένο. Μετά το εκτός έδρας ματς με τη Μάλαγα και παρά την αγχωτική νίκη με μια μεγάλη πάλι ανατροπή είχα γράψει ότι πλέον θα βλέπουμε τον κανονικό Ολυμπιακό. Όχι ότι δεν θα βάλει καινούργια πράγματα στο παιχνίδι του. Όχι ότι δεν θάχει σκαμπανεβάσματα. Θα είναι όμως η μεγάλη ομάδα που παίζει το παιχνίδι της και έχει ξεκάθαρους ρόλους για τους παίχτες της. Και εννοώ όλους τους παίχτες της.
Αυτό που βλέπουμε στον Ολυμπιακό του Μπαρτζώκα, το βλέπουμε και στον Ολυμπιακό του Μίτσελ. Τα πράγματα ξεκαθαρίζουν σε ότι αφορά τις θέσεις των παιχτών, οι γραμμές δυναμώνουν, οι συνεργασίες βελτιώνονται. Ήδη είναι φανερό ότι μια αμυντική γραμμή με τερματοφύλακα Ρομπέρτο και μπροστά του Σαλίνο, Μανωλά, Σιόβα και Χολέμπας προσφέρει ασφάλεια αλλά και επιθετική στήριξη στο υψηλότερο επίπεδο.
Στο κέντρο Σάμαρης και Μανιάτης σε πρώτο πλάνο αλλά και Εντιγκά - Μασάντο κάνουν καλά τη δουλειά τους, ενώ στην επίθεση δεν είναι μόνο ο Μήτρογλου αλλά και οι Φουστέρ, Κάμπελ, Σαβιόλα, Τσόρι, Βάις και Ολαϊτάν που έχουν βρει χώρο και χρόνο.
Οι κόουτς Μπαρτζώκας και Μίτσελ έχουν πολλά κοινά αλλά και διαφορετικά χαρακτηριστικά. Είναι και οι δύο παθιασμένοι με αυτό που κάνουν, εύστροφοι, δίκαιοι με τους παίχτες τους, παρόντες κάθε στιγμή στη διάρκεια του παιχνιδιού. Δεν φοβούνται να πάρουν δύσκολες αποφάσεις.
Πέρασαν από δύσκολες καταστάσεις, από παρατεταμένη αμφισβήτηση. Κατάφεραν να αναστρέψουν το κλίμα, πρώτα ο Μπαρτζώκας, χωρίς να έχει διαλέξει αυτός το ρόστερ και μετά ο Μίτσελ, αφού πρώτα άλλαξε σημαντικά το ρόστερ. Σήμερα έχουν και οι δύο τα ρόστερ που θέλουν, ο μεν Μπαρτζώκας κάνοντας αποκλειστικά αυτός τις επιλογές, ο δε Μίτσελ συναινώντας σε μεγάλο βαθμό.
Οι δύο κόουτς είναι περίπου συνομήλικοι. Ποια είναι η διαφορά τους; Μα η διαδρομή τους στο χώρο. Ο Μίτσελ υπήρξε ένας κορυφαίος και εμβληματικός παίχτης της Ρεάλ και έζησε την αναγνώριση από τα νιάτα του. Βαθύς γνώστης του ποδοσφαίρου και καλλιεργημένος άνθρωπος, επέλεξε την καριέρα του σχολιαστή όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Δεν έχει πολλά χρόνια που ασχολήθηκε με την προπονητική. Το να κουβαλάς ένα βαρύ όνομα ποδοσφαιριστή είναι καλό και κακό όταν γίνεσαι κόουτς και μάλιστα όχι από την πρώτη στιγμή. Του βγάλανε την ταμπέλα του "σχολιαστή". Αποδείχθηκε ότι θα ήταν δικαιότερο να τον λέγανε "ποδοσφαιράνθρωπο" μέχρι να βρει τον χρόνο και τις συνθήκες να αναδείξει το προπονητικό του ταλέντο.
Ο Μπαρτζώκας υπήρξε ταλαντούχος μπασκετμπολίστας αλλά οι τραυματισμοί δεν τον άφησαν να κάνει καριέρα. Έτσι, από τα εικοσιτέσσερά του, ασχολήθηκε με το προπονητιλίκι. Πέρασε από όλα τα στάδια, από ομάδες νέων, από μικρές ομάδες τοπικών πρωταθλημάτων, από βοηθός προπονητή, μέχρι να αρχίσει να δείχνει το ταλέντο του σε ομάδες Α1 όπως η Ολύμπια της Λάρισας, το Μαρούσι και ο Πανιώνιος. Οι Αγγελόπουλοι, μεσούσης της οικονομικής κρίσης και κατόπιν αρχικών σκέψεων για αποχώρηση, τον εμπιστεύτηκαν, παίρνοντας το ρίσκο. Η κίνηση αποδείχτηκε εκ του αποτελέσματος ορθή. Σήμερα ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα ανήκει στην ελίτ και ο Μπαρτζώκας του Ολυμπιακού ομοίως.
Ποδόσφαιρο και μπάσκετ του Θρύλου έχουν τους μηχανοδηγούς τους. Μέχρι να έρθει η εποχή των αυτόματων πιλότων στα "αθλητικά τρένα", τέτοιοι κόουτς θα αξίζουν ένα μεγάλο μερίδιο της δόξας.
Γιώργος Σκιάνης
Αυτό που βλέπουμε στον Ολυμπιακό του Μπαρτζώκα, το βλέπουμε και στον Ολυμπιακό του Μίτσελ. Τα πράγματα ξεκαθαρίζουν σε ότι αφορά τις θέσεις των παιχτών, οι γραμμές δυναμώνουν, οι συνεργασίες βελτιώνονται. Ήδη είναι φανερό ότι μια αμυντική γραμμή με τερματοφύλακα Ρομπέρτο και μπροστά του Σαλίνο, Μανωλά, Σιόβα και Χολέμπας προσφέρει ασφάλεια αλλά και επιθετική στήριξη στο υψηλότερο επίπεδο.
Στο κέντρο Σάμαρης και Μανιάτης σε πρώτο πλάνο αλλά και Εντιγκά - Μασάντο κάνουν καλά τη δουλειά τους, ενώ στην επίθεση δεν είναι μόνο ο Μήτρογλου αλλά και οι Φουστέρ, Κάμπελ, Σαβιόλα, Τσόρι, Βάις και Ολαϊτάν που έχουν βρει χώρο και χρόνο.
Οι κόουτς Μπαρτζώκας και Μίτσελ έχουν πολλά κοινά αλλά και διαφορετικά χαρακτηριστικά. Είναι και οι δύο παθιασμένοι με αυτό που κάνουν, εύστροφοι, δίκαιοι με τους παίχτες τους, παρόντες κάθε στιγμή στη διάρκεια του παιχνιδιού. Δεν φοβούνται να πάρουν δύσκολες αποφάσεις.
Πέρασαν από δύσκολες καταστάσεις, από παρατεταμένη αμφισβήτηση. Κατάφεραν να αναστρέψουν το κλίμα, πρώτα ο Μπαρτζώκας, χωρίς να έχει διαλέξει αυτός το ρόστερ και μετά ο Μίτσελ, αφού πρώτα άλλαξε σημαντικά το ρόστερ. Σήμερα έχουν και οι δύο τα ρόστερ που θέλουν, ο μεν Μπαρτζώκας κάνοντας αποκλειστικά αυτός τις επιλογές, ο δε Μίτσελ συναινώντας σε μεγάλο βαθμό.
Οι δύο κόουτς είναι περίπου συνομήλικοι. Ποια είναι η διαφορά τους; Μα η διαδρομή τους στο χώρο. Ο Μίτσελ υπήρξε ένας κορυφαίος και εμβληματικός παίχτης της Ρεάλ και έζησε την αναγνώριση από τα νιάτα του. Βαθύς γνώστης του ποδοσφαίρου και καλλιεργημένος άνθρωπος, επέλεξε την καριέρα του σχολιαστή όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Δεν έχει πολλά χρόνια που ασχολήθηκε με την προπονητική. Το να κουβαλάς ένα βαρύ όνομα ποδοσφαιριστή είναι καλό και κακό όταν γίνεσαι κόουτς και μάλιστα όχι από την πρώτη στιγμή. Του βγάλανε την ταμπέλα του "σχολιαστή". Αποδείχθηκε ότι θα ήταν δικαιότερο να τον λέγανε "ποδοσφαιράνθρωπο" μέχρι να βρει τον χρόνο και τις συνθήκες να αναδείξει το προπονητικό του ταλέντο.
Ο Μπαρτζώκας υπήρξε ταλαντούχος μπασκετμπολίστας αλλά οι τραυματισμοί δεν τον άφησαν να κάνει καριέρα. Έτσι, από τα εικοσιτέσσερά του, ασχολήθηκε με το προπονητιλίκι. Πέρασε από όλα τα στάδια, από ομάδες νέων, από μικρές ομάδες τοπικών πρωταθλημάτων, από βοηθός προπονητή, μέχρι να αρχίσει να δείχνει το ταλέντο του σε ομάδες Α1 όπως η Ολύμπια της Λάρισας, το Μαρούσι και ο Πανιώνιος. Οι Αγγελόπουλοι, μεσούσης της οικονομικής κρίσης και κατόπιν αρχικών σκέψεων για αποχώρηση, τον εμπιστεύτηκαν, παίρνοντας το ρίσκο. Η κίνηση αποδείχτηκε εκ του αποτελέσματος ορθή. Σήμερα ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα ανήκει στην ελίτ και ο Μπαρτζώκας του Ολυμπιακού ομοίως.
Ποδόσφαιρο και μπάσκετ του Θρύλου έχουν τους μηχανοδηγούς τους. Μέχρι να έρθει η εποχή των αυτόματων πιλότων στα "αθλητικά τρένα", τέτοιοι κόουτς θα αξίζουν ένα μεγάλο μερίδιο της δόξας.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου