Τα γκολ προέρχονται είτε από ατομική ενέργεια είτε από μια ωραία ασίστ, ενίοτε και από μεγάλο λάθος του αντιπάλου. Το post του καλού μου φίλου Γιώργου Ζερβάκη δεν θα το χαρακτηρίσω λάθος. Θα το θεωρήσω μια σπουδαία ασίστ.
Πριν από δεκαεφτά χρόνια, ο μεγάλος Σωκράτης Κόκκαλης, μηχανολόγος, ιδρυτής της σπουδαιότερης ελληνικής εταιρείας υψηλής τεχνολογίας INTRACOM, γιος του παγκόσμιας φήμης έλληνα νευροχειρούργου Πέτρου Κόκκαλη, γνωστός παθιασμένος "μαουνιέρης", όπως λέγανε τους γαύρους την εποχή που ήμασταν μικροί, έφτιαξε κατά τους επικριτές του μια παράγκα.
Ποιοι ήταν οι επικριτές του; Λαθρέμποροι πετρελαίων, πιστολάδες, πουθενάδες, μπούληδες γιοι λαθρεμπόρων πετρελαίων, βασανιστές της ΕΣΑ με πούρα και ο κατάλογος τελειωμό δεν έχει. Τέλος πάντων.
Θεωρώ ότι ο Σωκράτης έφτιαξε παράγκα και δεν με πειράζει καθόλου. Την έφτιαξε πάνω σ' ένα πέτρινο βουνό, δέκα χρόνια άνυδρο γιατί οι παράγκες των λαθρεμποροκαπετάνιων στον κάμπο έκοβαν το ρεύμα.
Αυτή η παράγκα έγινε κάστρο, έδρα μιας μεγάλης αυτοκρατορίας απ' όπου πέρασαν βασιλιάδες σαν τον Ριβάλντο, μάγοι σαν τον Τζιοβάνι, στρατηγοί σαν τον Τζόλε, βίκινγκ σαν τον Μέλμπεργκ, πρέσβεις σαν τον Καρεμπέ, αριστοτέχνες σαν τον Μιραλάς.
Σήμερα η αυτοκρατορία αυτή έχει δεκαέξη διεθνείς παιχταράδες που της δίνουν το δικαίωμα να παίζει με δύο διαφορετικές συνθέσεις σε Έλλάδα και Ευρώπη. Έχει δώσει δανεικούς που θα μπορούσαν άνετα να πάρουν την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα. Όλα αυτά τα χρόνια τι κάνανε οι ανταγωνιστές τους; Τους κυνήγαγε η παράγκα;
Ουδέν ψευδέστερον! Τους χρέωνε σαρανταπέντε δις δραχμές ο Μάκαρος και τώρα άκρη δεν βρίσκουνε, τρωγοπίνανε στην υγειά του μακαρίτη οι Ντέμηδες και Ζαγοράκηδες, κάνοντας μεταγραφές απίθανες με ποσά βασιλικά, τα κάνανε ρημαδιό οι πολυμετοχικοί που έδιναν πέντε μύρια για τον Λάζαρο και έναν απίθανο Μελίσση...
Σάμπως δεν είχαν τις ευκαιρίες τους; Ένα χρόνο κράτησε η πολυμετοχική παράγκα Πατέρα και στο τέλος του χρόνου αυτού πανηγυρίζανε έχοντας στα χέρια το νταμπλ, με τον Θρύλο στο καναβάτσο, πέμπτο στα play off και τον Κόκκαλη στριμωγμένο οικονομικά να ψάχνει τον επόμενο. Οι θριαμβολογίες, η χαρά και η ευδαιμονία των βάζελων δεν περιγράφονται. Πήραν και τα όβολα του CL.
Και τι έγινε; Τους κυνήγησε καμιά παράγκα ή το φάντασμα της παράγκας; Όχι βέβαια. Ανακάλυψαν ξαφνικά μια πελώρια τρύπα στα οικονομικά τους που φέτος τους άφησε εκτός Ευρώπης και του χρόνου Κύριος οίδε...
Όμως η πιπίλα της παράγκας τους έμεινε στο στόμα. Οι αυτοκρατορίες προκαλούν πρωτίστως τον φθόνο. Στην πραγματικότητα, όλοι θέλουν να μοιάσουν σε αυτό που βρίζουν.
Εμείς εδώ αναγνωρίζουμε ότι φοράμε κόκκινα γυαλιά. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε οπαδοί και ως εκ τούτου το συναίσθημα δεν μας επιτρέπει να είμαστε πλήρως αντικειμενικοί στην εκτίμηση δεδομένων. Ένα μαρκάρισμα δικού μας παίχτη θα το δούμε λιγότερο σκληρό από το αντίστοιχο του αντιπάλου. Ένα χεράκι θα το δούμε ακούσιο. Μέχρις εκεί. Στην επεξεργασία των δεδομένων και στην εξαγωγή συμπερασμάτων ακολουθούμε μια λογική μεθοδολογία. Πάντα την ίδια.
Αν δε μπορείς να το κάνεις αυτό, δεν έχεις βαμμένα γυαλιά. Έχεις βαμμένα μυαλά.
Γιώργος Σκιάνης
Πριν από δεκαεφτά χρόνια, ο μεγάλος Σωκράτης Κόκκαλης, μηχανολόγος, ιδρυτής της σπουδαιότερης ελληνικής εταιρείας υψηλής τεχνολογίας INTRACOM, γιος του παγκόσμιας φήμης έλληνα νευροχειρούργου Πέτρου Κόκκαλη, γνωστός παθιασμένος "μαουνιέρης", όπως λέγανε τους γαύρους την εποχή που ήμασταν μικροί, έφτιαξε κατά τους επικριτές του μια παράγκα.
Ποιοι ήταν οι επικριτές του; Λαθρέμποροι πετρελαίων, πιστολάδες, πουθενάδες, μπούληδες γιοι λαθρεμπόρων πετρελαίων, βασανιστές της ΕΣΑ με πούρα και ο κατάλογος τελειωμό δεν έχει. Τέλος πάντων.
Θεωρώ ότι ο Σωκράτης έφτιαξε παράγκα και δεν με πειράζει καθόλου. Την έφτιαξε πάνω σ' ένα πέτρινο βουνό, δέκα χρόνια άνυδρο γιατί οι παράγκες των λαθρεμποροκαπετάνιων στον κάμπο έκοβαν το ρεύμα.
Αυτή η παράγκα έγινε κάστρο, έδρα μιας μεγάλης αυτοκρατορίας απ' όπου πέρασαν βασιλιάδες σαν τον Ριβάλντο, μάγοι σαν τον Τζιοβάνι, στρατηγοί σαν τον Τζόλε, βίκινγκ σαν τον Μέλμπεργκ, πρέσβεις σαν τον Καρεμπέ, αριστοτέχνες σαν τον Μιραλάς.
Σήμερα η αυτοκρατορία αυτή έχει δεκαέξη διεθνείς παιχταράδες που της δίνουν το δικαίωμα να παίζει με δύο διαφορετικές συνθέσεις σε Έλλάδα και Ευρώπη. Έχει δώσει δανεικούς που θα μπορούσαν άνετα να πάρουν την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα. Όλα αυτά τα χρόνια τι κάνανε οι ανταγωνιστές τους; Τους κυνήγαγε η παράγκα;
Ουδέν ψευδέστερον! Τους χρέωνε σαρανταπέντε δις δραχμές ο Μάκαρος και τώρα άκρη δεν βρίσκουνε, τρωγοπίνανε στην υγειά του μακαρίτη οι Ντέμηδες και Ζαγοράκηδες, κάνοντας μεταγραφές απίθανες με ποσά βασιλικά, τα κάνανε ρημαδιό οι πολυμετοχικοί που έδιναν πέντε μύρια για τον Λάζαρο και έναν απίθανο Μελίσση...
Σάμπως δεν είχαν τις ευκαιρίες τους; Ένα χρόνο κράτησε η πολυμετοχική παράγκα Πατέρα και στο τέλος του χρόνου αυτού πανηγυρίζανε έχοντας στα χέρια το νταμπλ, με τον Θρύλο στο καναβάτσο, πέμπτο στα play off και τον Κόκκαλη στριμωγμένο οικονομικά να ψάχνει τον επόμενο. Οι θριαμβολογίες, η χαρά και η ευδαιμονία των βάζελων δεν περιγράφονται. Πήραν και τα όβολα του CL.
Και τι έγινε; Τους κυνήγησε καμιά παράγκα ή το φάντασμα της παράγκας; Όχι βέβαια. Ανακάλυψαν ξαφνικά μια πελώρια τρύπα στα οικονομικά τους που φέτος τους άφησε εκτός Ευρώπης και του χρόνου Κύριος οίδε...
Όμως η πιπίλα της παράγκας τους έμεινε στο στόμα. Οι αυτοκρατορίες προκαλούν πρωτίστως τον φθόνο. Στην πραγματικότητα, όλοι θέλουν να μοιάσουν σε αυτό που βρίζουν.
Εμείς εδώ αναγνωρίζουμε ότι φοράμε κόκκινα γυαλιά. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε οπαδοί και ως εκ τούτου το συναίσθημα δεν μας επιτρέπει να είμαστε πλήρως αντικειμενικοί στην εκτίμηση δεδομένων. Ένα μαρκάρισμα δικού μας παίχτη θα το δούμε λιγότερο σκληρό από το αντίστοιχο του αντιπάλου. Ένα χεράκι θα το δούμε ακούσιο. Μέχρις εκεί. Στην επεξεργασία των δεδομένων και στην εξαγωγή συμπερασμάτων ακολουθούμε μια λογική μεθοδολογία. Πάντα την ίδια.
Αν δε μπορείς να το κάνεις αυτό, δεν έχεις βαμμένα γυαλιά. Έχεις βαμμένα μυαλά.
Γιώργος Σκιάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου